“The Crisis As Condition” (Indisciplinarian)
Με αφορμή τον τίτλο οι έλληνες ακροατές θα είχαν αρκετά πράγματα να πουν, αλλά σίγουρα αυτό που θα εκτιμήσουν θετικά, όπως και όλοι παγκοσμίως, είναι το περιεχόμενό του άλμπουμ. Πρόκειται για τη δεύτερη εργασία τεσσάρων μουσικών από την Κοπεγχάγη που είχαν ήδη κερδίσει τις εντυπώσεις με την προηγούμενή τους, κάτι που πετυχαίνουν και με την παρουσιαζόμενη λόγω της συγκρότησης που επιδεικνύουν. Ασκούνται σε αυτό που κάποτε θα χαρακτηριζόταν ως technothrash, το περιπετειώδες, αλλά έντονα ρυθμικό είδος με το οποίο οι ίδιοι δηλώνουν ότι δεν θέλουν να προσφέρουν κάτι το προσχηματικό. Ίσως σήμερα αυτό ακούγεται ολίγον τι γραμμικό ή με ηχητικές επιλογές παλιάς άποψης, έτσι όμως δεν χάνει τίποτα από τη διαύγεια των προθέσεων των δημιουργών του. Καλά συντονισμένοι μεταξύ τους, παίζουν με το νεύρο και την ακρίβεια που δεν μπορεί να τους καταστήσει αδιάφορους, κινούνται δυναμικά στις διαδρομές που χαράσσουν. Αξιοπρεπέστατοι, άρα άξιοι ανάδειξης.
