«Μπίλι Σάμερς» (Κλειδάριθμος)
Το βιβλίο είναι καλό και η άποψη αυτή δεν επιβάλλεται λόγω του κύρους του συγγραφέα. Είναι συναρπαστικό, επειδή ο ίδιος απέδωσε πολύ οργανωμένα, εφάρμοσε με ορμή τις ανισόπεδες τεχνικές του και αυτό θα το διαπιστώσετε, αν σχεδιάσετε την πλοκή της ιστορίας. Εδώ το αίμα κυλάει ποτάμι, χωρίς εμφανώς ή απαραιτήτως κάποιον μεταφυσικό λόγο, αλλά δεν είναι η τρομολαγνεία που θα σας καθηλώσει. Ο δημιουργός ήθελε να γράψει για τις μάχες στη Φαλούτζα, να γράψει ξανά για τη δύναμη της συγγραφής, ήθελε όμως και να θίξει το ζήτημα της πραγματικής ταυτότητας καθενός. Επινόησε, λοιπόν, εξαιρετικούς εξυπηρετικούς χαρακτήρες και έθεσε ευθέως ένα θέμα που δεν είχε αναλύσει έτσι στο παρελθόν: Είναι δυνατόν ένας πληρωμένος δολοφόνος να έχει ηθικές αρχές; Πρόκειται για εκλογίκευση; Τραυματίζονται ψυχικά όσοι αναγκάζονται να δολοφονήσουν; Τοποθέτησε μάλιστα ένα μέρος της δράσης κοντά στο ξενοδοχείο «Θέα», υπαινίσσεται στιγμιαία άλλο ένα φημισμένο έργο του. Τον διαβάζετε.
