“Let’s Call It Rock N’ Roll” (Frontiers)
Παίζοντας το παιχνίδι των συνειρμών, πληροφορούμενοι πως το εν λόγω κουαρτέτο απαρτίζεται από ελβετούς μουσικούς που ειδικεύονται στο επιμελώς βρωμισμένο hard, η υποψία ενός παραλληλισμού με τους Krokus και ακολούθως τους AC/DC θα σας αναδυθεί δικαιολογημένη. Οι ίδιοι είναι πολύ νέοι ώστε να θυμούνται την εποχή της μεγάλης ακμής των προαναφερθέντων ή άλλων αμερικανικών σχημάτων που ασκήθηκαν στην ίδια αμεσότητα, αλλά σίγουρα τα έχουν μελετήσει. Εξάλλου, το παρουσιαζόμενο άλμπουμ είναι το τρίτο τους, οπότε ξέρουν πλέον πώς να αποδώσουν τις ιδέες τους και να εξασφαλίσουν τη δέουσα παραγωγή. Με χαρακτηριστικά φωνητικά, ζόρικες κιθάρες και ζωηρούς ρυθμούς τραβούν την προσοχή και κερδίζουν τη συμπάθειά σας, για τον απλό όσο και σημαντικό λόγο πως δεν προφασίζονται κάτι που δεν μπορούν να υποστηρίξουν. Η ακρόασή του υλικού τους γίνεται σίγουρα ευχάριστη σε κάποιο μπαρ, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως εκείνοι προορίζονται μόνο για τέτοια μέρη.
