“Rebellen & Helden” (Perception)
Υπάρχουν άλμπουμ κατά την ακρόαση των οποίων χωρίς να το αντιληφθείτε ο αυστηρός κριτής που έχετε μέσα σας αποσύρεται και οι αναλύσεις σας ελαχιστοποιούνται. Αυτό μπορεί να συμβεί με ό,τι θεωρείτε ευεξήγητο ή ακόμη και γραφικό, με ό,τι μπορεί να συνδυάζει το rock, την παραδοσιακή μουσική της κεντρικής Ευρώπης και το punk και τότε υποθέτετε ότι ίσως εκεί να βρίσκεται η εξήγηση του ότι συνεχίζετε την ακρόαση χωρίς να γκρινιάζετε. Αν μάλιστα εν προκειμένω ομιλείτε τη γερμανική, μπορεί να σκεφθείτε ότι τα τραγούδια που γράφει ο ιθύνων νους του εν λόγω σχήματος, ο Henry, είναι αρκετά εύστοχα, επειδή σας υπενθυμίζουν ότι και εσείς είναι θετικό καμιά φορά να γίνεστε χιουμορίστες, να σαρκάζετε τις ανησυχίες σας. Ίσως πάλι ασυναίσθητα να αφήνεστε στους ζωηρούς ρυθμούς που έχετε βεβαίως ξανακούσει, αλλά σας αρέσει η εκσυχρονισμένη εφαρμογή τους και αυτό είναι ακόμη καλύτερο· τονώνεται το επαναστατικό, ηρωικό φρόνημά σας.
