“Fingerprints” (Aenaos)
Το παρουσιαζόμενο άλμπουμ δεν είναι μεταλλικό προϊόν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι, αν επιχειρήσετε να συντονιστείτε με το περιεχόμενό του, δεν θα το βρείτε ενδιαφέρον, αρκετά ανάλαφρο για ένα διάλειμμα από τη σκληρότητα με την οποία επενδύετε την καθημερινότητά σας. Ο δανός συνθέτης έχει μακρά δισκογραφική παρουσία και προσφέρει τραγούδια με φινέτσα, που ίσως οφείλουν κάτι στον πρώιμο ψηφιακό ήχο και τη μισοφωτισμένη πλευρά της δεκαετίας του ’80. Παραγωγός ο ίδιος, ό,τι ακούγεται εδώ θα πρέπει να θεωρείται απολύτως αντιπροσωπευτικό του και έτσι φαίνεται στις λεπτομέρειες της εργασίας. Με πλήρη εικόνα συχνοτήτων, το υλικό του δεν είναι κραυγαλέα εμπορεύσιμο, δεν έχει τίποτε το χυδαίο. Υπό μια έννοια, στην ηπιότητά του, τη διακριτική μελωδικότητα και τις χαμηλών τόνων ερμηνείες αντανακλάται μια βαθιά μελετημένη άποψη για το ευ ζην. Χωρίς εντάσεις ή με τουλάχιστον ελεγχόμενες από την ενορχήστρωση εξάρσεις, μπορεί να είναι η υπόκρουση κάποιας συζήτησης με φίλους.
