“My Name Is Katherine” (Sleaszy Rider)
Μωρέ και Ματούλα ή Κικίτσα να λεγόταν πάλι θα το ακούγατε. Το πέμπτο άλμπουμ του αθηναϊκού συγκροτήματος δεν έπρεπε να έρθει έξι χρόνια μετά το πολύ καλό “Catharsis” προκειμένου να συντηρηθεί η έκπληξη, αλλά και αυτό θα σας αρέσει. Ίσως να μην είναι τόσο καλό όσο το προηγούμενο, αλλά αυτό εξαρτάται από το αν η προσοχή σας θα πέφτει στο όλο ή στα επιμέρους στοιχεία του. Είναι θεματικό, στηριγμένο σε μια ιδέα της τραγουδίστριας Δήμητρας Παναρίτη και ευτυχώς τα κομμάτια διατηρούν αρκετά την αυτονομία τους, παγίδα στην οποία πέφτουν διάφοροι αγαθιάρηδες. Αυτή και οι συμπαίκτες της ίσως θα μπορούσαν να είχαν περισσότερα τραγούδια φτιαγμένα με τη στεγνή λογική του σινγκλ και, επειδή είναι ικανοί, θα μπορούσαν να είναι ενίοτε πιο επιλεκτικοί ως και τολμηροί. Το στοίχημα του να ξεχωρίσουν και να αποδειχθούν ανταγωνιστικοί στη μεγάλη πίστα παραμένει. Κινήθηκαν καλά, να κινηθούν γρηγορότερα.
