“One Assassination Under God” (Nuclear Blast)
Ο αμερικανός καλλιτέχνης είναι πάντα πρόθυμος να παίξει με τα συναισθήματά σας. Όσο και αν είστε προετοιμασμένοι απέναντι σε ό,τι μπορεί να εκληφθεί ως πρόκληση, πάντα θα έχετε την περιέργεια να εκτεθείτε σε όσα παρουσιάζει. Σε μια εποχή όπου νεότεροι που επηρεάστηκαν από αυτόν γνωρίζουν επιτυχία, εκείνος έρχεται με λιγότερο βιαστικούς ρυθμούς και απέριττες πονηρές μελωδίες για να υπενθυμίσει ποιο είναι το μέτρο της αισθητικής που μαζικά επέβαλε. Αν υπάρχει περιθώριο για κάτι το ασυνήθιστο ή το απρόβλεπτο, αυτός μπορεί να το υπαινιχθεί με την αποστασιοποίηση που χαρακτηρίζει όσους το έχουν από καιρό διακρίνει και να συνεχίσει. Είναι καλοπροαίρετος με τον τρόπο του και οι σκέψεις του είναι πιο διατρητικές από πάμπολλα συνθήματα επαναστατικής φύσης. Όσο μάλιστα προχωρά η ακρόαση του δίσκου, εσείς υποθέτετε ότι με τη διακριτική ποικιλία των τραγουδιών εκείνος μνημονεύει κάποιους παλιούς ήρωες του. Την επαναλαμβάνετε για περαιτέρω μελέτη.
