“The Summoning Bell” (Relapse)
Και το νέο άλμπουμ του συγκροτήματος των τεσσάρων Δουβλινέζων θα σας αρέσει, για τον απλό, αλλά σπάνιο και ουσιαστικό λόγο του ότι είναι ανεπιτήδευτο στην αγριότητά του. Μπορεί να ήρθε επτά χρόνια μετά το “Across Deaths”, αλλά σε αυτό το δεύτερο υπάρχουν συμπυκνωμένα όλα όσα φαντάζεστε ότι μπορούν να αναβλύσουν κατά λάθος από τα βαθύτερα στρώματα του death. Με φωνητικά και ήχο που προσιδιάζουν σε αυτή την πιθανότητα τα κομμάτια που φτιάχνουν οι έμπειροι στο ιδίωμα μουσικοί ενίοτε καθιστούν δύσκολη τη χρονολόγησή τους. Θα μπορούσαν να ακουστούν ταιριαστά πριν ή μετά από άλλα σπηλαιώδη ακροάματα που έχει παρουσιάσει η εταιρεία για την οποία εκείνοι τώρα δισκογραφούν. Το υλικό τους είναι συντριπτικό, σαρωτικό και μάλλον αποδεικνύονται καλύτεροι, όταν δεν πλατειάζουν, αλλά εδραιώνουν τις εντυπώσεις, που εύκολα προκαλούν, πάνω σε δυνατές ιδέες. Από τις σοκαριστικές περιπτώσεις όπου τίποτα δεν μπορεί να αναλυθεί κατά την πρώτη ακρόαση.
