“Aionin Soihtu” (Misantropia / Depressive Illusions)
Υπόθεση ενός φινλανδού μουσικού είναι το εν λόγω άλμπουμ και μάλιστα εκτός του ότι είναι το δεύτερό του παρουσιάζεται και αυτό μέσα στην τρέχουσα χρονιά. Και αν είστε θιασώτες του black, δεν χρειάζεται πάντως να βιαστείτε να παρεξηγήσετε την παραγωγικότητά του, ξέρετε άλλωστε ότι η μοναξιά ταιριάζει σε τέτοιες αποκρυφιστικές υποθέσεις. Στην εργασία του ασχολείται με τους έκπτωτους αγγέλους, στιχουργεί στην εξαιρετική μητρική του γλώσσα, την οποία ακόμη κι αν δεν κατέχετε, οι ηχητικές εντυπώσεις είναι αρκούντως ισχυρές για να τις εκτιμήσετε θετικά. Με ηθελημένα δυσδιάκριτες τις μελωδίες, με τελετουργικά και άλλα εκρηκτικά θέματα, δεν πρωτοτυπεί απαραιτήτως, αλλά εμφανίζεται απολύτως συνεπής στις αρχές του ιδιώματος, επιβεβαιώνει και εκείνη την παλιά άποψή σας για την κακότητα που είναι ικανοί να εκφράσουν, εντός πλαισίου πάντα, οι συμπατριώτες του. Ο συγκεκριμένος δημιουργός είναι αρκετά καταρτισμένος, ώστε να καταπιάνεται με το ιδίωμα κατ’ επιλογή του, άρα αξιοπρόσεκτος.
