“In The Vanishing Echoes Of Goodbye” (Frontiers)
Η συμπάθεια για το σεξτέτο των ιταλών μουσικών έχει τις αρχές της εγκαίρως στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και κάθε νέα εργασία τους, ανεξαρτήτως της σύνθεσης της ομάδας, αντιμετωπίζεται με την ανάλογη καλή προαίρεση. Το παρουσιαζόμενο άλμπουμ τους αποτελεί μια ωραία και αναγκαία υπενθύμιση του μοναδικού ύφους τους, του power που σε μεγάλο βαθμό μορφοποίησε την εκδοχή του είδους στη γείτονα χώρα. Εδώ δεν συνέτρεχε κάποιος λόγος για πρωτοτυπία, αρκούσε οι συγκεκριμένοι κύριοι να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και όντας έμπειροι οι ιδέες τους θα μετασχηματίζονταν στα τραγούδια που οι φίλοι τους επιθυμούν να ακούσουν. Με την ίδια ωραία άποψη για τη μελωδικότητα, με καίριες επιταχύνσεις και εναλλαγές, με σταθερά φωνητικά, όλα τα καλά χαρακτηριστικά των συνθετών εμφανίζονται με τον τρόπο που τους καθιστά ενδιαφέροντες ακόμη και σε νεότερους που έρχονται σε επαφή με τον οργανωμένο, εκφραστικό δυναμισμό τους. Αξιέπαινοι.
