“Louder Than Fate” (Frontiers)
Ο αμερικανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης με το τέταρτο προσωπικό του άλμπουμ επιβεβαιώνει την πολύ καλή φήμη του. Θα πείτε ότι σε αυτή τη φάση της καριέρας του θα ήταν δύσκολο να λαθέψει και θα έχετε δίκιο, αλλά η ακρόαση των νέων του τραγουδιών δεν παύει να είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη σε όλη τους τη ροή. Το βασισμένο στα blues hard rock που εκείνος φτιάχνει ηχεί τόσο πηγαίο ώστε κάθε πιθανή αντιστοίχιση με παλιές επιρροές του ιδίου να έρχεται σε δεύτερη μοίρα, να μη γίνεται απαραιτήτως σημείο άμεσης ανάλυσης. Αν πάλι έχετε την επιφύλαξη πως μια προσεγμένη παραγωγή μεγιστοποίησε τις προθέσεις, θα διαπιστώσετε ότι το συναρπαστικό παίξιμο απλώς υπογραμμίστηκε με τον δέοντα τρόπο. Υπάρχουν πράγματα που όσο εύκολα και αν φαντάζουν στην κατάταξη τους ως είδη δεν παύουν να προκαλούν το ενδιαφέρον λόγω της άρτιας εκδοχής τους. Εδώ έχετε ένα ωραίο παράδειγμα.
