“Isobar II”
Οι μουσικοί που απαρτίζουν το τρίο από την Καλιφόρνια κινούνται στον χώρο που μπορεί να θεωρηθεί ως ακραιφνές progressive rock. Πρόκειται μάλιστα για την περίπτωση εκείνη που, ενώ το ιδίωμα είναι εξ ορισμού αναγνωρίσιμο, αποδεικνύεται αρκετά λεπτομερές για να παραλληλιστεί εύκολα με κάτι το ευρύτερα γνωστό ή πρόσφατο. Κάτι τέτοιο, βεβαίως, θα μπορούσε να σας προκαταβάλει, η περιγραφή να σας φανεί χονδροειδής, το περιεχόμενό του ασαφές στην κοινοτυπία του. Λάβετε, λοιπόν, υπόψη ότι το υλικό των συγκεκριμένων κυρίων ακούγεται επίσης παιγνιώδες, διέπεται από μια ελαφρότητα που λειαίνει το σύνθετο ύφος του, παλαιωμένη, χαρακτηριστική του είδους. Εδώ η όποια έκπληξη στη ροή των συνθέσεων δεν είναι απότομη, οι τονικές εναλλαγές είναι εξυπηρετικές μιας γενικής ιδέας και, καθώς δεν θα ακούσετε φωνητικά, θα εκτιμήσετε τη λειτουργικότητα κρουστών, τρομπέτας και σαξοφώνου που ενίοτε προστίθενται στις ενορχηστρώσεις. Οι δημιουργοί του δίσκου δεν ομφαλοσκοπούν και αυτό είναι υπέρ τους, καθίστανται συμπαθείς, ενδιαφέροντες.
