DXVXDXD SXLF

“Before The Dawn”

Ακούγοντας το δεύτερο άλμπουμ των τριών Γάλλων που απαρτίζουν το εν λόγω σχήμα θα υποθέσετε βάσιμα ότι έχουν υιοθετήσει ένα απειλητικό παρουσιαστικό, όπως συνηθίζεται στο black. Κι όμως, αν και εκκινούν από την ατμοσφαιρική, αυστηρή πλευρά του ιδιώματος, αυτό δεν συμβαίνει. Ίσως να είναι η γοτθική πλευρά τους που προλαβαίνει αυτού του είδους τη θεατρικότητα. Το θέμα είναι πως το υλικό τους είναι καλό. Τα φωνητικά είναι μεν τυπικά, λειτουργούν όμως σωστά, οι δε ενορχηστρώσεις αποδεικνύουν ότι έχει γίνει επισταμένη μελέτη όσων εισήγαγαν το συμφωνικό στοιχείο στην μεταλλική κακότητα. Θα μπορούσαν ίσως να είχαν κρατήσει διακριτούς τους πυρήνες κάποιων τραγουδιών τους, να είχαν προτιμήσει την αποτελεσματικότητα των επωδών από την όποια, ενδιαφέρουσα πάντως, ανάπτυξή τους. Ίσως πάλι αυτό που τους ξεχωρίζει από άλλους συναγωνιστές τους να είναι απλώς και αδιοράτως η καταγωγή τους, μια αισθητική που, όπως φαίνεται και στο εξώφυλλο, επιτρέπει τις αποκλίσεις. Εξελίξιμοι.