JEFF KOLLMAN

“East Of Heaven” (Marmaduke)

Πρόκειται σίγουρα για ατυχία. Αν τα πράγματα δεν είχαν έρθει όπως ήρθαν, ο αμερικανός κιθαρίστας θα συνόδευε τον πολύ αγαπητό μάγο Alan Parsons στην περιοδεία του -και όχι μόνο αυτόν. Ο ίδιος όμως επειδή δεν στερείται κινήτρων, επειδή η έκφραση χωρίς φωνητικά είναι ο δικός του τρόπος να εκδηλώνεται, εκμεταλλεύτηκε το διάστημα των περιορισμών για να ετοιμάσει το έκτο του προσωπικό άλμπουμ. Ξέρετε, για μουσικούς του επιπέδου του, που μπορούν να ανταλλάσσουν ιδέες π.χ. με τον Steve Lukather και να παίρνουν την έγκριση αυτού, οποιαδήποτε απόπειρα ενίσχυσης του προφίλ τους περιττεύει. Αρκεστείτε στην παρατήρηση ότι οι αρμονικοί ελιγμοί του έχουν περισσότερη φινέτσα από όση ίσως η ηπιότητά τους αποκαλύπτει σε μια επιπόλαιη ακρόαση. Ίσως, επίσης, το γεγονός ότι το υλικό δεν είναι απαραιτήτως ζωηρό να μην τραβά όσους θέλουν γρήγορες εντυπώσεις, όμως η λεπτομερής φρασεολογία που εκείνος χρησιμοποιεί ικανοποιεί τους προσεκτικούς. Κάνει τεχνάσματα ξεχωριστά.