“Philadelphia” (Frontiers)
Αν αναζητάτε ένα παράδειγμα του γιατί ένα συγκρότημα που έχει πορεία σαράντα χρόνων δεν μπορεί να απογοητεύσει τους φίλους του, ακούστε το παρουσιαζόμενο άλμπουμ του αμερικανικού κουιντέτου. Τιτλοφορώντας το έτσι ώστε να τιμήσουν τη γενέθλια πόλη τους τα μέλη του κάνουν αυτό που πάντα έκαναν με άνεση και τα ανάλογα κριτήρια. Προσφέρουν τραγούδια που, ακόμη και αν προς στιγμή σκεφθείτε ότι ακολουθούν κάποια φόρμα, είναι αρκετά καλοφτιαγμένα και καλοπαιγμένα ώστε να αναιρούν κάθε υποψία για επανάληψη από μέρους των δημιουργών τους. Με τη δέουσα για το είδος ποικιλία οι συνθέσεις χαρακτηρίζονται από εύρυθμη αμεσότητα, υπενθυμίζουν τα χαρακτηριστικά που κατέστησε την ομάδα των συγκεκριμένων κυρίων αξιοσέβαστη. Χωρίς να μακρηγορούν κάνουν τις ωραίες δηλώσεις τους και εσείς προσέχετε τον τρόπο που τις αναβαθμίζουν, το πώς προσθέτουν τις λεπτομέρειες που τους ξεχωρίζουν από άλλους εκπροσώπους του πάλαι ποτέ εμπορεύσιμου μελωδικού hard. Αυτοί συνεχίζουν και εσείς, επίσης, παραμένετε θαυμαστές τους.
