“Satan Spits On Children Of Light” (Relapse)
Αν δεν είχατε ακούσει τις παλιότερες εργασίες του συγκροτήματος από τη Φιλαδέλφεια ή την πρόσφατη σύνοψη “Manifestations”, τότε θα πρέπει να εντυπωσιαστείτε από την κακότητα που αποπνέει το νέο, πρώτο του άλμπουμ. Τα μέλη του δεν κάνουν στιλιστικές εξαιρέσεις, κινούνται με την ίδια άνεση στους χώρους του black και του punk, δεν βρίσκουν λόγο να μη γίνουν τόσο ακραίοι όσο το επιθυμούν. Με το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι τους να είναι τρεισήμισι λεπτά, ακούγονται πειστικά άγριοι, μανιακοί, υπερβολικοί σε βαθμό που να τους αναγνωρίζεται ειλικρινώς κάθε επιθετική πρόθεση. Σαρωτικοί, αχαλίνωτοι κι όμως συντονισμένοι μεταξύ τους, αντιστοιχίζουν την υπερβολή της επωνυμίας τους με ήχους συχνά οδυνηρούς. Εδώ η δυσαρμονία συνιστά άποψη, ο απογυμνωμένος ήχος επιλογή. Η παρουσιαζόμενη εργασία τους ίσως να μην έχει κάτι από τον πηγαίο πρωτογωνισμό των προηγούμενων της βάναυσης ομάδας, αλλά ουδόλως μπορεί να περάσει απαρατήρητη η σφοδρότητά της.
