“Curtain Calls” (Frontiers)
Οι σουηδοί μουσικοί που απαρτίζουν το κουαρτέτο δηλώνουν ότι το παρουσιαζόμενο, νέο αυτό άλμπουμ είναι το καλύτερο της κοινής τους δράσης και από μια άποψη είναι, γιατί αποδεικνύει ότι έχουν μπει ξανά σε τροχιά διάκρισης. Από την άλλη πλευρά, χωρίς το υλικό τους να είναι κακό (πράγμα δύσκολο για την ποιότητά τους ως οργανοπαικτών και την αντίληψή τους για το εύληπτο, δυναμικό και μελωδικό hard) μάλλον δεν είναι το καλύτερο που θα μπορούσαν να προσφέρουν. Ενώ όλα ακούγονται και φαντάζουν άρτια και υπάρχει ενθουσιασμός και οργανωμένος αυθορμητισμός στις ιδέες τους, τα τραγούδια καταγράφονται απλώς ως ευχάριστα δείγματα του είδους. Δεν έχουν κάνει κάποιο λάθος οι ικανοί αυτοί κύριοι, απλώς τυχαίνει κάποιες φορές είτε η διαδικασία της δημιουργίας κάπου να μην αποδίδει τα αναμενόμενα είτε κυρίως η διάθεση να μην είναι απολύτως πηγαία, και τότε το αποτέλεσμα εκτιμάται θετικά χωρίς να προκαλεί την έκπληξη που καλοπροαίρετα αναμένεται.
