“Wonderland” (Frontiers)
Το τρίτο άλμπουμ είναι, κατά το αναμενόμενο και απολύτως επιθυμητό, πραγματικά καλό, αντάξιο της φήμης των δημιουργών του. Σουηδικό προϊόν μια σύμπραξης που, αν δεν είχε αποδειχθεί επιτυχημένη, θα είχε κλείσει τον κύκλο της προ πολλού, ικανοποιεί τους φίλους του είδους του. Οι κύριοι που το υπογράφουν δεν μακρηγορούν, γιατί ξέρουν τι θέλουν να πετύχουν και πώς. Το αποτέλεσμα θα θελήσετε να το ακούσετε επανειλημμένως, γιατί θα νομίζετε ότι κάτι σας ξέφυγε κατά την πρώτη του ακρόαση, όταν δηλαδή παρατηρούσατε την αμεσότητα της ροή του υλικού, τον λόγο της ποιότητας ως προς την ποσότητά του. Επίσης, όσοι έχετε παρακολουθήσει το κουιντέτο από το πρώτο άλμπουμ της επωνυμίας του μάλλον θα σκεφθείτε ότι πλέον δεν έχει μεγάλη σημασία το να εντοπίσετε τι κομίζει καθένα από τα μέλη του σχήματος, ποια είναι τα στοιχεία που θυμίζουν το ύφος εκείνων με τα οποία είχαν ήδη αναπτύξει δράση. Αυτό κάτι σημαίνει.
