“Homicidal Therapy”
Το παρουσιαζόμενο δεύτερο άλμπουμ της κιθαρίστριας Céline Mazay και των δυο κυρίων που συναπαρτίζουν το συγκρότημα από το Βέλγιο είναι καλό για την ίδια αμεσότητα με την οποία γράφεται και η παραπάνω διαπίστωση. Ειδικεύονται στο ακαριαίων κινήσεων death και το υλικό τους είναι ορμητικό και με πυκνότητα σε νότες ουσιαστική. Με βαριά φωνητικά, με αλλαγές κατεύθυνσης και ωραίο, συμπαγή ήχο, το υλικό έχει τη δέουσα ροή. Οι δημιουργοί του εμφανίζονται προσεκτικοί σε λεπτομέρειες αυτής, αποδεικνύουν εύκολα την εξάσκηση όσο και τον αποτελεσματικό τους συντονισμό, δίνουν την εντύπωση ότι είναι οργανωμένοι με τρόπο που δεν αφήνει τις ιδέες τους να βαλτώνουν. Ακούγοντας κανείς τον δίσκο θα έλεγε σωστά ότι εδώ δεν τίθεται ζήτημα πρωτοτυπίας, στον αντίποδα, όμως, εντοπίζονται όλα τα απαραίτητα για το ιδίωμα χαρακτηριστικά στην εύτακτη και σαρωτική εκδοχή τους, πράγμα που είναι το ζητούμενο. Οι αποφασιστικοί αυτοί μουσικοί κερδίζουν τη συμπάθεια και τίθενται υπό ευχάριστη παρακολούθηση.
