“Portraits” (Willowtip)
Ο τίτλος του τρίτου άλμπουμ του συγκροτήματος από τη Γαλλία αναλύεται σε εννέα συνθέσεις, καθεμιά από τις οποίες αντιστοιχεί σε ένα πρόσωπο και περιγράφει καταστάσεις και εκδηλώσεις δυστυχίας, εγωισμού, εθισμού, πεποιθήσεων, βίας, υπακοής, κακοποίησης, καταστροφής και, ευτυχώς, αγάπης. Ίσως όλα αυτά σάς προϊδεάζουν αρνητικά, είναι όμως θέματα που ταιριάζουν στο ατμοσφαιρικό black του σχήματος, μπορούν να τύχουν μιας διαπραγμάτευσης που να ηχεί καλλιτεχνική εντός του συγκεκριμένου πάντοτε μουσικού πλαισίου. Δεν είναι, όμως, σίγουρο ότι η ξεχωριστή έμπνευση των περιπτώσεων έδωσε απολύτως διακριτή ποικιλία στις συνθέσεις -ίσως κάτι τέτοιο να μην το επιδίωξαν και οι δημιουργοί τους χάριν ομοιομορφίας. Φαίνεται πάντως ότι θα μπορούσαν να είχαν διατάξει διαφορετικά τον ήχο τους, να είχαν κάνει υπογραμμίσεις που θα κολάκευαν τις ιδέες τους, το εμμονικό τους ύφος να μην έδινε λαβή για πρόχειρους χαρακτηρισμούς. Καθώς είναι αρκετά έμπειροι και δεν τους λείπει το όραμα, απομένει σε σας να τους κρίνετε.
