“Primal Energies” (7hard)
Φαίνεται πως οι κύριοι που απαρτίζουν το κουαρτέτο βρίσκονται σε μία φάση όπου όσο η ωρίμαση απελευθερώνει, τόσο οι απαιτήσεις τους μεγαλώνουν. Επίσης, πού και πού, πρέπει να συμμαζεύουν την ατελείωτη, ατίθαση νεότητά τους. Υπό μία έννοια, ξεπερνούν κάποιες από τις επιρροές τους, είναι πλέον αυθεντικοί, και, ενόσω το αντιλαμβάνονται, θα διαφοροποιούνται περαιτέρω, εκ του ασφαλούς και επιτυχώς.
Το νέο άλμπουμ που προσφέρουν είναι προϊόν οργανωμένης παραγωγής, δείγμα ευταξίας και ποικιλίας και, σημειωτέον, αποκαλύπτει τις λεπτομερείς διαστάσεις του εφόσον εξασφαλιστεί η ευρυγώνια ηχητική θέασή του. Η παρατήρηση αυτή είναι ρυθμιστική της όποιας διαφοράς παρουσιάζουν συνολικά. Έμπειροι και σαφείς, ωστόσο δημιουργικοί πάνω στις προσωπικές τους αμφισβητήσεις, χρησιμοποιούν ό,τι τους εξυπηρετεί, προσθέτουν στο πρόγραμμά τους κι άλλα αγαπητά κομμάτια. Αν το ήθελαν, θα μπορούσαν να είναι μονίμως άμεσοι, εύπεπτοι· να παίζουν τσαχπίνικες πενιές, να εφαρμόζουν το μοτίβο της πλημμυρίδας και της άμπωτης, να στηρίζονται στον παλμό εκείνο που ως γονιδιακό στοιχείο τούς χαρακτηρίζει κλπ.
Ακούγοντας, όμως, τον δίσκο, υποθέτει κανείς ότι το στοίχημα τους εδώ ήταν το πώς θα διαχειριστούν τον τίτλο αυτού, πώς δηλαδή θα αναπαραστήσουν μια έρπουσα και μυϊκή, δυσδιάκριτη και υποθετικά άυλη, ευφυή ως και ενίοτε κακόβουλη στον τρόπο διάχυσής της δύναμη. Εκεί μάλλον θα κριθούν και οι υπόλοιπες εντυπώσεις σας. Προσπερνώντας μια μικρή ένσταση σχετικά με τη σειρά που παρατέθηκαν τα τραγούδια, θα διαπιστώσετε με θαυμασμό τις ύπουλες, διαβρωτικές, αλλά συναφείς προς την επωνυμία τους πρακτικές που εφαρμόζουν.
Αφού, λοιπόν, πέτυχαν να σας εξοικειώσουν με τους λοξούς και ανισόπεδους αιφνιδιασμούς τους, δικαιολογημένα ανανεώνετε την εκτίμησή σας προς αυτούς.
