Μελετώντας τους εκατοντάδες τίτλους των fanzine που εκδόθηκαν στο παρελθόν, το γεγονός της ύπαρξής τους φαίνεται να παραλληλίζεται πολύ εύκολα με αυτή των σύγχρονων webzine. Αμφότερα τα μέσα έχουν ως στόχο την ενημέρωση και την κριτική, ενώ δύσκολα κατατάσσονται στον Τύπο, καθώς κάτι τέτοιο προϋποθέτει δεοντολογία και τεχνικές που συνήθως δεν κατέχουν όσοι γράφουν σε αυτά. Επίσης, ο χαμηλός κατά μέσο όρο αριθμός των τευχών που κυκλοφόρησαν καθιστά εύκολα αντιληπτό το γεγονός πως η μακροημέρευσή τους ήταν ζήτημα οργάνωσης, προθυμίας και ευελιξίας. Μπορεί να υποθέσει κανείς πως αυτό θα συμβεί και με την πληθώρα των σύγχρονων μέσων και να επιχειρήσει έναν ακόμα παραλληλισμό: όπως κάποτε έγινε εκμετάλλευση της ευκολίας της φωτοτυπίας, έτσι και τώρα συντελείται μια αντίστοιχη εκμετάλλευση της ποικιλίας των διαδικτυακών εφαρμογών.
Αυτό, πάντως, που μένει ίδιο στις διαφορετικές γενιές αναγνωστών, είναι η εντύπωση πως προάχθηκε ένας διάλογος – ανεξάρτητα από το αν τηρήθηκαν οι σοβαροί όροι του – και η ανάμνηση του ύφους, του ήθους και της ποιότητας κάποιων εκδόσεων.
Έτσι, με σταθερή τη θύμηση των Eldritch Assemblage, Gray Matter, Blackthorn, Underground Scene Report και M.E.A.T. ο ιστότοπος στον οποίο τώρα βρίσκεστε φιλοδοξεί να στέκεται στο ύψος των επιρροών του.
