RAVEN

w/ Special Guests at Jacaranda Records Phase One Liverpool!

Του ανταποκριτή μας, Γιάννη Λογγοβίτη

 Κατά τις 19:00 έφτασα στον χώρο όπου θα διεξαγόταν η συναυλία. Ένας χώρος ο οποίος είναι καφέ/παμπ/δισκοπωλείο/χώρος εκδηλώσεων. Και το μόνο πράγμα που δεν θύμιζε η ατμόσφαιρα ήταν συναυλία. Αρχικά νόμιζα πως αυτή θα είχε ακυρωθεί λόγω χαμηλής προσέλευσης. Και όταν λέμε χαμηλής, εννοούμε για λιγότερα από είκοσι άτομα. Τα πάντα όμως προχώρησαν σύμφωνα με το πρόγραμμα και κατά τις 19:30 βγήκαν στην σκηνή οι Forlorn Hope.
 Πρόκειται για τοπικό σχήμα που κινείται στον χώρο του heavy/power. Με ένα EP στο ενεργητικό του, απέδωσε πολύ καλά το υλικό του και αναμένουμε να δούμε την εξέλιξή του. Μία μικρή αλλαγή εξοπλισμού και στη σκηνή ανεβαίνουν οι Hatchet.
 Κουαρτέτο  που ήρθε από το Bay Area του San Francisco, το thrash  παίζει το thrash της καταγωγής του. Με τέσσερα άλμπουμ στο ενεργητικό του και αρκετή ενέργεια (ίσως παραπάνω απ’ ό,τι χρειαζόταν για τον κόσμο που είχε η συναυλία), το συγκρότημα προχώρησε σε μία ώρα αγνού thrash. Η εντύπωση που μου άφησε είναι πως τα μέλη του πρέπει να βρουν την δική τους ταυτότητα και να εγκαταλείψουν την λατρεία της παράδοσης του Bay Area και τα how-to-thrash εγχειρίδια.
 Στις 21:00 έρχεται η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Ο κόσμος δεν έχει αυξηθεί καθόλου και πλέον πάμε για μία πριβέ συναυλία. Οι Raven ανεβαίνουν στη σκηνή, φτιάχνουν τον εξοπλισμό τους και χαμογελάνε στον «κόσμο». Ανησυχώ ακόμα, γιατί αυτός είναι πολύ λίγος και το τρίο μπορεί να μην αποδώσει καλά. Έπρεπε όμως να έχω δείξει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους αδερφούς Gallagher (όχι αυτούς τους άχρηστους από το Manchester). Μέχρι τις 23:00 ακολουθεί ένας καταιγισμός μέταλ όπως το έφτιαχναν παλιά.
 Οι τρεις πρώτοι δίσκοι είχαν την τιμητική τους και το συγκρότημα κατάφερε να σπάσει τη αμηχανία που υπήρχε από το πρώτο τραγούδι. Οι επικαλαμίδες του Mark, τα «πειραγμένα» μπάσα του John σε συνδυασμό με τον απαραίτητο χαβαλέ που συνόδευε πάντα τους Raven και η συναυλία αποδείχτηκε ένα μικρό διαμάντι, αποκλειστικά διαθέσιμο σε δεκαπέντε μυημένους. Αποκορύφωμα, ένα μικρό πέρασμα από “It's a Long Way to the Top (If You Wanna Rock 'n' Roll)” και “Iron Man”. Οι άνθρωποι είναι μεταλλάδες και δεν ξεχνούσαν να το δηλώνουν κάθε τόσο.
 Μετά την συναυλία, οι Raven κατέβηκαν να πιούν μπίρες με τον υπόλοιπο κόσμο. Να υπογραμμίσω εδώ, πως ήταν από τη αρχή εκεί και παρακολουθούσαν την συναυλία. Αγέρωχοι και αιώνια νέοι, έδειξαν πως πρέπει να γίνονται οι συναυλίες, ακόμα και αν παίζεις για όσο κόσμο μπορεί να χωρέσει στο σαλόνι σου.

https://www.facebook.com/ravenbandofficial/

Related items

More in this category: « FREDDIE MERCURY