SPITFIRE

Ο αντιπτέραρχος Λογγινίδης μιλά για τη διακεκριμένη πτέρυγα μάχης

Κάποιοι από σας παρακολουθήσατε την προβολή του, βραβευμένου ήδη, ντοκιμαντέρ “Back To Zero” είτε στις «Νύχτες Πρεμιέρας» είτε πρόσφατα στον «Ιανό». Με αφορμή την ταινία αλλά και την επικείμενη εμφάνιση των Spitfire στο «Κύτταρο» διατύπωσα στον αρχηγέτη του συγκροτήματος Ηλία Λογγινίδη μερικές ερωτήσεις.

Είχες επαφές με τον Γιάννη Κουτουβό στο μεσοδιάστημα μέχρι την δημιουργία της ταινίας;

Μια δυο φορές με πήρε τηλέφωνο έτσι στο άσχετο. «Έλα, τι κάνεις, πώς πας…»

Όταν αναφέρεται σε όσα έγιναν εκείνη την εποχή, χρησιμοποιεί το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο.

Είναι φυσικό. Όσοι έχουν περάσει και συνεργαστεί με τη μπάντα χρησιμοποιούν πρώτο πληθυντικό πρόσωπο...

Όταν παίξατε στην Ομόνοια, προλόγισε το “Danger In The World” με τη φράση «ένα νέο τραγούδι που γράψαμε ειδικά γι’ αυτό το φεστιβάλ». Επειδή δεν συνηθίζεται ο μάνατζερ ενός συγκροτήματος να παίρνει το μικρόφωνο, μήπως ήδη τότε δεν ήταν διακριτοί οι ρόλοι του καθενός σας;

Άκου να δεις… Την εποχή εκείνη λίγο μας ένοιαζε τι λεγόταν γύρω μας και από ποιους!! Αυτό είναι το πρώτο βασικό λάθος που κάνουν όλες οι μπάντες!! Το μόνο που μας ένοιαζε ήταν να ανεβούμε να παίξουμε και δεν προσέχαμε και πολύ πολύ, έτσι ώστε αφήσαμε ανοιχτές πόρτες σε οποιονδήποτε, να ισχυριστεί οτιδήποτε… «Γράψαμε…» Τι δουλειά έχει ο Κουτουβός να πει ότι έχει προσφέρει έστω και την παραμικρή ιδέα σε θέματα σύνθεσης και στίχου!!! Αυτά τα πράγματα είναι για γέλια!!!

Μετά την προβολή στον «Ιανό», ο νέος σας τραγουδιστής, ο Τάσος, είπε πως «τώρα κατάλαβε σε ποιο γκρουπ βρίσκεται», κάτι που λέει στο ντοκιμαντέρ και ο προκάτοχος της θέσης, ο Αλέξης. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό; Νομίζω, επίσης, ότι κάποτε ήσουν πιο διστακτικός στο να συνεργαστείς με κάποιον τραγουδιστή, τώρα όμως φαίνεται να τους βρίσκεις πιο εύκολα.

Και ο Αλέξης και ο Τάσος, σαν νέα παιδιά ερχόμενα στην μπάντα, δεν ήξεραν πού ακριβώς «έμπλεκαν». Και το λέω αυτό γιατί έχω συζητήσει και με τους δύο, οι οποίοι μου είπαν σχεδόν το ίδιο… Ότι η ιστορία της μπάντας και μόνο προκαλεί φανατίλα!!! Γι’ αυτό εμείς την αποκαλούμε οικογένεια και όχι μπάντα!!! Δεν είναι μόνο οι εμφανίσεις με κάποια μεγάλα ονόματα, είναι και ο τρόπος επικοινωνίας που υπάρχει ανάμεσά μας!!! Όλοι καταλαβαίνουν ότι δουλεύουμε μαζί και όχι ο καθένας για την πάρτη του!!!

Η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο να βρεις και καλή φωνή και συνεργάσιμο άτομο!! Έτσι, έχω γίνει πιο προσεκτικός θα έλεγα, και όχι διστακτικός. Νομίζω ότι βοηθάει και το ότι η μπάντα έχει κρατήσει ένα καλό όνομα και ένα αξιοπρεπές επίπεδο σε όλη της την πορεία!!! Αυτό και μόνο κάνει «τη δουλειά μου» πιο εύκολη!!

Φαντάζομαι πάντως πως κανένας από όσους έπαιξαν μαζί σου δεν περίμενε κάποια υπόδειξη προκειμένου να κάνει από σκηνής μια αφιέρωση στον Ντίνο Κωστάκη.

Ποτέ δεν έχω κάνει υπόδειξη στο τι θα πει κάποιο απ’ τα παιδιά. Είναι θέμα συναισθήματος, είναι απόδειξη σεβασμού!!!

Είναι ο Ντίνος ενήμερος για την απήχηση του ντοκιμαντέρ;

Φυσικά και είναι!!! Και να σου πω και ένα μυστικό; Είναι ο μόνος που έχει κόπια!!! Όλοι εμείς στην απ’ όξω… Χα,χα,χα!

Έχω την εντύπωση ότι κατά καιρούς κάποιοι, συνεργάτες σου και μη, δεν σου έχουν φέρει αντιρρήσεις ή τουλάχιστον δεν έχουν εκφράσει κάποιον αντίλογο, ακριβώς και μόνο επειδή είσαι αυτός που είσαι ως προσωπικότητα. Κάνω λάθος;

Κοίτα… Όταν συνεργάζονται έξι άνθρωποι, φυσικά και θα υπάρξει διαφωνία, αντίλογος… Όταν το 90% όλων των κομματιών της μπάντας είναι γραμμένο από εμένα, δε σημαίνει ότι δεν μπορούν να φέρουν προτάσεις και δείγματα δουλειάς τα άλλα παιδιά. Σημαίνει, όμως, ότι αυτό που θα δεχτώ πρέπει αισθητικά να με καλύπτει!! Απλά…

 Ο George Osmak σε πλησίασε για πρώτη φορά ενθουσιασμένος μεν, ελαφρώς πιωμένος δε. Πήγε μάλιστα να σημειώσει το τηλέφωνό σου σε κάποιο επίσημο έγγραφό του, το διαβατήριο, την άδεια παραμονής. Τι έχεις να πεις για τον ίδιο και την κατάσταση που στήθηκε τότε γύρω από την Μολών Λαβέ;

Ο George είναι ένα φοβερό παλικάρι. Όταν πιστεύει σε κάτι, κάνει τα πάντα για να το πετύχει!!! Το τηλέφωνο το έγραψε στο χέρι του σε πληροφορώ και όχι σε χαρτί!! Το κακό είναι ότι μόνο ο ενθουσιασμός δεν φτάνει για να γίνει σωστά μια δουλειά!!! Ξεκινήσαμε από το να κάνουμε έναν στουντιακό δίσκο και τελικά με το ζόρι καταφέραμε να κάνουμε μια live ηχογράφηση στο «Ρόδον», η οποία θα μπορούσε να είχε τυπωθεί σε πολύ καλύτερη ποιότητα, εάν υπήρχαν τα χρήματα απ’ την εταιρεία…

Κάποτε είχες πει ότι γνώριζες έναν μουσικό, πολύ ικανό αλλά και πολύ τελειομανή, πράγμα που του είχε στοιχίσει στην ανάδειξή του. Έχεις σκεφθεί ότι είναι πιθανόν να αποδίδουν και σε σένα το ίδιο χαρακτηριστικό;

Δεν είναι θέμα τελειομανίας. Η μουσική για μένα είναι διασκέδαση, είναι εκτόνωση, όχι επάγγελμα!!! Άλλωστε, αν ήθελα να γίνω επαγγελματίας, θα μπορούσαν να είχα γίνει εδώ και είκοσι πέντε χρόνια. Το κάνω από αγάπη, το κάνω από ανάγκη να βγάλω ό,τι έχω μέσα μου, ψυχή!!!

Είχε ποτέ ο Ηλίας εχθρό τον ίδιο του τον εαυτό;

Μα ο μεγαλύτερος εχθρός μου είναι ο ίδιος μου ο εαυτός!!! Αρκετές φορές η ψυχολογία μου με έχει κάνει να μη θέλω να παίξω μουσική, και αυτό έχει φανεί στις κατά καιρούς απουσίες μου…

Πώς βλέπεις τους νεότερους έλληνες μουσικούς του χώρου;

Τεράστιες ικανότητες, πολύ υλικό!!! Το θέμα είναι πόσο μυαλό και πόση όρεξη έχουν γι’ αυτό που κάνουν!!!

Έμεινες ικανοποιημένος από την πορεία του “Die Fighting”;

Όχι, φυσικά!!! Δεν παραπονιέμαι για εταιρείες ή διανομείς… Εδώ είναι Ελλάδα!!! Απλά, περίμενα κάτι παραπάνω…

Πότε θα έχουν νέο άλμπουμ οι Spitfire;

Μετά τις περιπέτειες που είχαμε τα τελευταία τρία χρόνια, τόσο λείπει ο Αλέξης, νομίζω ότι ανοίγει επιτέλους ο δρόμος για να συνεχίσουμε πέρα από το “Die Fighting”. Υλικό υπάρχει, το προσαρμόζουμε στον Τάσο, και με λίγες προσθήκες ακόμα φτάνουμε στον στόχο μας: Νέο άλμπουμ!!!

 

Ο Ηλίας είχε την καλοσύνη να δει τη γκαλερί του ιστότοπου και να σχολιάσει κάποια αποκόμματα εισιτηρίων από παλιότερες εμφανίσεις του συγκροτήματος. Τον ευχαριστούμε και του ευχόμαστε να συνεχίσει να απασχολεί το μεταλλικό κοινό με συνεπή και δυναμικό τρόπο!

 

Η συναυλία αυτή έγινε με τον Μίκυ Συγγρό τραγουδιστή και ήταν από τις πρώτες για την υποστήριξη “First Attack”. Φοβερό live, soldout, τρομερή βραδιά με υπέροχες αναμνήσεις!!!

 

 

Αυτό το απόκομμα δεν με βοηθάει και πολύ να θυμηθώ από πού είναι, νομίζω όμως ότι ήταν στο «Μαξίμ» μετά τη διάλυση της πρώτης σύνθεσης με Τσαμουρόπουλο στη φωνή, Γιώργο Μανιάτη στα τύμπανα και Φώτη Αναγνώστου στο μπάσο.

 

 

Εδώ είμαστε μετά το «Μαξίμ», με την παραπάνω σύνθεση. Τρομερή ανταποκριση του κόσμου, ένα «Ρόδον» κατάμεστο και με support band τους Power Crue!!!! Εκεί γνωρίσαμε τον Osmak, ιδιοκτήτη της Μολών Λαβέ Records και μας ζήτησε να κάνουμε το “100% Live”. Ο διοργανωτής ήμουν εγώ!

 

H μπάντα στήθηκε απ’ τον Nigel Foxxe για το πάρτι του Metal Hammer. Παίξαμε διασκευές και ήταν το μοναδικό μου live με τα παιδιά.