Ο John K. θυμάται τους Rottweiler

Οι παρακάτω φωτογραφίες προέρχονται από τον «Διαγωνισμό Ροκ Τραγουδιού Δήμου Θεσσαλονίκης» του ’87 (αρχείο Γ. Βελίκη) και ο εξαιρετικός μουσικός δέχθηκε να τις σχολιάσει και να ανακαλέσει πράγματα από εκείνη την εποχή. Τον ευχαριστούμε, τον παρακολουθούμε και του ευχόμαστε τα καλύτερα!

«Είναι αυτό που λένε “blast from the past”. Αυτό ήτανε ένα από τα πρώτα συγκροτήματα που τραγούδησα. Δυστυχώς, από την άποψη της τεχνικής μου δεν μπορώ να πω κολακευτικά λόγια, αλλά περάσαμε καλά. Αγαθές εποχές από άποψη αντίληψης, μιας και δεν είχαμε ιδέα του πώς λειτουργεί η μουσική βιομηχανία. Δεν έπαιζε ρόλο όμως, κάναμε αυτό που τραβούσε η ψυχή μας και εκείνη την εποχή το Ελληνικό Metal είχε απίστευτο following. Συναυλία με κάτω από τριακόσια άτομα δεν υπήρχε. Το κοινό ήτανε πραγματικά απίστευτο. Οι Rottweiler δυστυχώς δεν καταλήξανε πουθενά, αλλά θυμάμαι αυτές τις εποχές με νοσταλγία».

 «Θυμάμαι που κερδίσαμε τον διαγωνισμό σε στυλ “battle of the bands”, ήμασταν κατενθουσιασμένοι με αυτό το αποτέλεσμα. Ήμασταν στην πρώτη θέση μαζί με τους Vengeance. Οι Vengeance ήτανε φοβερή μπάντα. Θυμάμαι που τους παρακολουθούσα να παίζουνε με θαυμασμό και νευρικότητα μιας και ένιωσα ότι τα παιδιά ήτανε πιο δυνατό συγκρότημα. Αλλά θυμάμαι ότι τα δώσαμε όλα. Παρεμπιπτόντως, στους Vengeance εκείνη τη βραδιά είδα τον Δημήτρη Αστεριάδη, ο οποίος και χωρίς υπερβολή, πιστεύω ήτανε ο καλύτερος, πιο βαρύς σε παίξιμο κιθαρίστας στην Ελλάδα εκείνη την εποχή. Αρκετά αργότερα και μετά από τη «θητεία» μου με μια άλλη μπάντα με το όνομα Gouls (νομίζω) και πολλή (μα πάρα πολλή) εξάσκηση φωνητικής, έκανα πρόταση να ενωθώ με το συγκρότημα των Δημήτρη Αστεριάδη και Γιάννη Καλαμποκίδη. Ευτυχώς τα παιδιά δεχτήκανε. Πιστεύω είχανε ήδη ντράμερ στο μυαλό τους τον Θάνο Σαρκετζή, και μετά από τη διάλυση των (φοβερών) Black Side Layer και από προσωπικό μου κυνηγητό για τον μπασίστα Λάκη Ραγκαζά (ο οποίος ήτανε καταπληκτικός) ολοκληρώσαμε το σχήμα και ξεκινήσαμε τους Deceptor».