Λίνος Πολίτης

politis

 Πριν βρεθεί χρόνος για μια δεύτερη ανάγνωση της «Ιστορίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» του Λίνου Πολίτη (έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1980), είχε δοθεί η υπόσχεση της υπογράμμισης σημείων που είναι ρυθμιστικά του σκεπτικού με το οποίο συντάσσονται οι παρουσιάσεις αυτού του ιστοτόπου. Φυσικά, η ευγένεια, η κατάρτιση και η συνέπεια του συγγραφέα εμπνέουν από μόνες τους σε βάθος όποιον έρχεται σε επαφή με αυτό το βιβλίο, αλλά χωρίς αυτό να θεωρηθεί χρηστική έκπτωση, ίσως να υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα σημεία που βοηθούν την κριτική και στο μουσικό χώρο.

 Έτσι λοιπόν, αναφερόμενος στον Ροΐδη ως κριτικό (σ.186) παρατηρεί πως «… [του] λείπει η συνθετική ικανότητα και ακόμα (βασικό προσόν του κριτικού) η συμπάθεια. Ελέγχει χωρίς να οικοδομεί».

 Αναφερόμενος στους νέους δημιουργούς (σ.345) σημειώνει ότι «μια αντικειμενική κριτική αξιολόγηση θα ήταν για την ώρα πρόωρη».

 Και τέλος, διακρίνει στον Αναγνωστάκη ως κριτικό (σ.366) «εκτός από οξυδέρκεια και ευαισθησία, πνευματική εντιμότητα και ανεξαρτησία. Ευθύνη και συνέπεια γραμμής».

 Κάνοντας στην άκρη κάθε υπαινιγμό βαριάς κουλτούρας, τα παραπάνω παρατέθηκαν ως υπαινικτικά της ανάγκης για καλή κριτική και στο μεταλλικό χώρο.

More in this category: ΒΙΒΛΙΑ! »