Reviews

THE FALL FROM GRACE

“The Colours Of Change” (Schizophonic)


Για το νέο άλμπουμ των τριών Δανών, δεν θα πείτε τίποτα αρνητικό. Ίσως αυτό που κάνουν να μην είναι απολύτως του γούστου σας, όμως δεν θα παραγνωρίσετε την ηχητική επιμέλεια που επιδεικνύουν και τη φόρτιση των ερμηνειών τους. Ειδικεύονται σε αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εξελιγμένο μελωδικό hardcore, ξέρετε αυτό όπου οι ευαισθησίες συνυπάρχουν με την εκρηκτικότητα, μη βιαστείτε πάντως να βάλετε το συγκεκριμένο συγκρότημα μαζί με τα πολλά άλλα του είδους. Οι συγκεκριμένοι μουσικοί διαφοροποιούνται, ακριβώς επειδή έχουν μια κάποια ποιότητα και έναν προσωπικό τόνο, ο οποίος είναι ακόμα δυσδιάκριτος, όσο οι ίδιοι επιθυμούν να επιβεβαιώνουν τις επιρροές τους. Έχουν ενδιαφέρουσες στιγμές, ακούγονται σίγουρα συντονισμένοι στα όσα κάνουν, ένδειξη του ότι τα έχουν βρει μεταξύ τους. Το mastering του υλικού τους έγινε από τον Alan Douches, οπότε αντιλαμβάνεστε ότι εδώ τα πράγματα είναι αρκετά σοβαρά. Τίθενται υπό παρακολούθηση.

MY SILENT WAKE / PŸLON

“Empyrean Rose” (Roxx / Quam Libet)


 

Ο Δάντης και η Βεατρίκη βρίσκονται στον παράδεισο, αυτό το θέμα του γάλλου ζωγράφου Gustave Doré επέλεξαν η αμερικανική και η αυστριακή εταιρεία ως εξώφυλλο τής από κοινού κυκλοφορίας τους. Σίγουρα αποτελεί ταιριαστή επιλογή προκειμένου να επενδυθεί εικαστικά η μουσική των κουαρτέτων που μοιράζονται τον διαθέσιμο χρόνο του άλμπουμ. Οι θιασώτες της σκηνής του doom γνωρίζουν βεβαίως το ποιόν και των δύο. Γνωρίζουν ότι λόγω καταγωγής και επιρροών μπορούν να εμπιστεύονται τους άγγλους μεσαιωνιστές, οι οποίοι πάντως εδώ θα μπορούσαν να είχαν προβάλει καλύτερα το ύφος τους με πιο προσεγμένο ήχο στις πέντε συνθέσεις τους. Οι δε αυστριακοί, προσφέρουν δύο κομμάτια από πρόσφατες ηχογραφήσεις τους, το ένα η διασκευή του “Droid” των Candlemass, δύο σε νέες μείξεις και άλλα δύο ως τώρα ακυκλοφόρητα, και διαθέτουν καλύτερο ήχο. Όσοι επιθυμείτε να πάρετε δύναμη για να αντέξετε τα βάσανά σας θα τα ακούσετε όλα με προθυμία.

HELLSCREAM

“Made Immortal”


 

Το παρουσιαζόμενο άλμπουμ είναι αποτέλεσμα της σύμπραξης δύο έμπειρων μουσικών, του μυώδους κιθαρίστα των Cage David Garcia και του γνωστού από την πορεία του με τους Imagika τραγουδιστή Norman Skinner. Να σημειωθεί ότι ο τελευταίος είχε συμπράξει και με τους αφανείς Katagory V, αλλά τώρα αποτελεί μέλος των σπουδαίων Tramontane. Αν οι παραπάνω επωνυμίες σάς λένε κάτι, τότε έχετε υποψιαστεί σωστά τον συνδυασμό τους. Τα έντεκα τραγούδια που θα βρείτε εδώ είναι δείγματα power από αυτό που σας αρέσει, με την εγγύηση της αμερικανικής παράδοσης του είδους. Υλικό στιβαρό, με ταχύτητες και υψίφωνα, αναδεικνύει αβίαστα τις θεμελιώδεις καταβολές των δημιουργών του. Μεταλλική κατασκευή με σταθερή ένταση σε όλη της τη διάρκεια, τα χαρακτηριστικά της θα μαγνητίσουν εύκολα την προσοχή σας, ακριβώς επειδή είναι τα απαιτούμενα. Το να αναδειχθεί το συγκεκριμένο σχήμα είναι μόνο ζήτημα χειρισμών των μελών του, αλλά και εσείς οφείλετε να επιδείξετε ενδιαφέρον σχετικά.

DEMONA

“Speaking With The Devil” (Infernö)


 

Γεννημένη στη Χιλή από μεταλλάδες γονείς, η τραγουδίστρια και κιθαρίστρια Tanza αποδεικνύεται ζόρικο και άξιο κορίτσι. Είχε μάλιστα ηχογραφήσει κάποιες από τις προηγούμενες δουλειές της παίζοντας όλα τα όργανα μόνη. Όταν, πάντως, πριν από δύο χρόνια μετακόμισε στον Καναδά και βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική θέση, αγόρασε μια ραπτομηχανή και πλέον λανσάρει και τη δική της συλλογή από ρούχα για άγρια θηλυκά υπό την επωνυμία Speed Clothes. Τώρα παρουσιάζει το δεύτερο άλμπουμ του κουαρτέτου της και απευθύνεται σε όσους αρέσει το ωμό και επιθετικό speed της δεκαετίας του ’80. Στα κομμάτια της δεν θα βρείτε μεγάλες συνθετικές διαφοροποιήσεις, όλα όμως είναι φτιαγμένα για τη δική σας εκτόνωση και για να τιμήσουν τις παλιές, καλές σας προτιμήσεις. Ο ήχος δεν είναι ιδιαίτερα φροντισμένος και η χροιά της νεαράς είναι υπαινικτική της καταγωγής της, αλλά και τα δύο αυτά στοιχεία ενισχύουν τον χαρακτήρα του σχήματος. Ακούστε το.

LEGIONS OF WAR

“Forced To The Ground” (Infernö)


 Ο Widowreaper, ο Zyklon, ο C. Stalinorgel και ο Hellwindέχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με σας, είναι δηλαδή μελετητές της γερμανικής σχολής του thrash. Ετοιμοπόλεμοι, όπως άλλωστε αποκαλύπτει η επωνυμία του σχήματός τους, εμπνέονται από καταστάσεις όπου η λάσπη των χαρακωμάτων και οι ψείρες αναδεικνύουν τα όρια του ανθρώπου. Παρά το γεγονός ότι έχουν αρκετές ηχογραφήσεις, δεν είναι ιδιαίτερα δραστήριοι στον τομέα των συναυλιών και της προώθησης του υλικού τους, ενώ θα τους άξιζε κάπως πιο έντονη προβολή. Τώρα πάντως που κυκλοφορούν το δεύτερο άλμπουμ τους έχετε την ευκαιρία να παραδεχθείτε πως αυτοί οι Σουηδοί είναι κάλοι παίκτες. Εδώ δεν τίθεται θέμα πρωτοτυπίας, αλλά αποτελεσματικότητας, και το συγκρότημα παίζει όπως ακριβώς πρέπει προκειμένου να ακουστεί πειστικό στους οπαδούς του ιδιώματος. Εφαρμόζει τις κατάλληλες τακτικές επίθεσης και μπορεί να αποτελέσει ισχυρό επιχείρημα στη συζήτηση σχετικά με τη σημασία του Ρήνου στο μεταλλικό οικοσύστημα.

ROYAL HUNT

“A Life To Die For” (Frontiers)


 

Με τίτλο που μοιάζει να δίνει συνέχεια σε εκείνον του εξαιρετικού προηγούμενου άλμπουμ τους, του “Show Me How To Live”, η νέα εργασία της ομάδας του Αμερικανού και των τεσσάρων Δανών είναι αυτή που επιθυμείτε. Ξέρετε καλά πως η κλίμακα των αξιών του συγκροτήματος εξασφαλίζει σαφώς ποιοτικές κυκλοφορίες, οπότε είναι απίθανο να μην σας ικανοποιήσουν και αυτή τη φορά. Με αναγνωρίσιμο ήχο και έναν μοναδικό DC Cooper σάς προσφέρουν συνθέσεις που επιβεβαιώνουν το σπουδαίο, σοβαρό και πολύ θετικό προφίλ τους. Όλα τα καλά χαρακτηριστικά του σχήματος αναδεικνύονται με την γνωστή οργανωτικότητα του Andre Andersen, και κατά τη διάρκεια της πρώτης κιόλας ακρόασης του νέου υλικού θα διαπιστώσετε με ευχάριστη έκπληξη ότι ελάχιστοι μουσικοί μπορούν να αποδίδουν τόσο τακτικά σε αντίστοιχο υψηλό επίπεδο, να επιδεικνύουν τέτοια πληρότητα και γόνιμη δημιουργικότητα. Δεν χρειάζεται να διαβάσετε κάτι παραπάνω προκειμένου να αποκτήσετε κάτι πραγματικά ποιοτικό, προχωρήστε.

CULLOODEN

Silent Scream” (Dead End Exit)


Το παρουσιαζόμενο άλμπουμ και οι σουηδοί δημιουργοί του θα συζητηθούν, γιατί αποτελούν μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις των τελευταίων μηνών. Τρίο με προσωπικό ύφος, απαρτιζόμενο από πραγματικά ικανούς μουσικούς, μόλις τους ακούσετε θα αναρωτηθείτε πού βρίσκονταν και τι έκαναν πιο πριν. Δυστυχώς οι αντίστοιχες απαντήσεις είναι προσωρινά συγκεχυμένες. Είναι σίγουρο πάντως ότι θα μπορούσαν να είχαν κυκλοφορήσει κάτι πριν από μερικά χρόνια, αλλά μόλις τώρα αισίως αποφάσισαν να παρουσιάσουν την πρώτη τους εργασία. Προοδευτικοί και δυναμικοί με πολύ ωραίο τρόπο, δίνουν έμφαση στη μελωδικότητα, χωρίς να γίνονται γλυκεροί. Τα φωνητικά τους είναι ωραία, οι κιθάρες και τα πλήκτρα τους επίσης. Ουσιώδεις και πραγματικά δημιουργικοί, φανερώνουν αρετές στη σύνθεση με ιδέες που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον, κάποιες μάλιστα συναρπαστικές. Μην το σκέφτεστε, εδώ έχετε έναν δίσκο που θα θελήσετε να ακούσετε απανωτά προκειμένου να βεβαιωθείτε για την ξεχωριστή του ποιότητα. Μπράβο στους κατασκευαστές του.

PAVIC

“Is War The Answer?” (Anteo/ NVM)