THE DUTCH DUKE

“Can’t Stop”

Η αρχοντική επωνυμία του σχήματος δημιουργεί προσδοκίες για υλικό ευγενές, δεν είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα. Το τρίο από την Ολλανδία ακούγεται στο δεύτερο EP του περισσότερο επιθετικό από όσο επιβάλλει η ηπιότητα μιας τυπικά καλής συμπεριφοράς. Με πέντε τραγούδια μικρής διάρκειας, σε μερικές περιπτώσεις ίσως αρκετά μικρής για να σχηματιστεί μια εντύπωση, το σχήμα επιδεικνύει επιρροές από το πρώιμο heavy, την παλιά βρετανική φούρια. Δεν κουράζει, οι συνθέσεις του όμως μάλλον δεν έχουν το βάθος εκείνο που θα τις καθιστούσε λίγο πιο περιπαικτικές της αντίληψης. Πέρα από τον ωραίο, ευθαρσή χαρακτήρα του, το σχήμα θα μπορούσε να επιχειρήσει ένα ηχητικό επιχρωματισμό, να καταστήσει την ταυτότητά του περισσότερο αναγνωρίσιμη χωρίς να αφήνει τόσα στην ορμητικότητά του. Επειδή προφανώς το όμορφο και σωστά ρυμοτομημένο αστικό περιβάλλον στο οποίο δημιουργεί δεν εμπνέει τη βρώμικη μουσική παραγωγή, θεμιτό είναι η ομάδα να οργανώσει αποτελεσματικότερα την εκτόνωσή της.