POSSESSED

“Revelations Of Oblivion” (Nuclear Blast)

 Μετά από τριάντα δύο χρόνια απουσίας, η δισκογραφική επιστροφή των Possessed είναι γεγονός. Ο Jeff Becerra ανακοίνωσε το ’07 πως θα ξανάφτιαχνε το σχήμα όντας αυτός το μοναδικό από τα ιδρυτικά μέλη του. Όταν το ’16 τον είδαμε στην Αθήνα, οι ηχογραφήσεις καινούριου υλικού είχαν ξεκινήσει, αυτομάτως είχε ξεκινήσει και η αναμονή για την ακρόασή του.
 Τον Μάρτιο, με το πρώτο άκουσμα του “No More Room In Hell”, τα πράγματα έδειχναν ευοίωνα, τον Απρίλιο το EP “Shadowcult” συντήρησε την αγωνία και τώρα όλα μπαίνουν στη θέση τους με την κυκλοφορία του πολυπόθητου άλμπουμ. Κακά τα ψέματα, δεν πίστευε κανείς πως θα κυκλοφορούσαν το καινούριο “Seven Churches” και μια τέτοια προσδοκία θα ήταν ανεδαφική, καθώς εν έτει 2019 τα πράγματα έχουν αλλάξει από την εποχή της πρώτης δράσης του κουαρτέτου.
 Το death/thrash της θρυλικής επωνυμίας παρουσιάζεται ξανά σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Τα θέματα του Daniel Gonzales είναι εκπληκτικά και τα τραγούδια έχουν γραφτεί εξ ολοκλήρου από αυτόν και τον Jeff Becerra. Η φωνή του τελευταίου είναι πάνω κάτω αυτό που θυμόμαστε όλοι, γεγονός αξιοθαύμαστο, μαγνητίζει την προσοχή με τη μοναδική, αναγνωρίσιμη ωμότητα της έκφρασής του. Ο Gonzales και ο άλλος κιθαρίστας, Claudeous Creamer, αποδίδουν άριστα τις αρρωστημένες μελωδίες και τα εξωφρενικά σόλο που έκαναν τους Possessed τόσο σημαντικούς, ενώ ο μπασίστας Robert Cardenas και ο τυμπανοκρούστης  Emilio Marquez υποστήριξαν τις συνθέσεις με τον δέοντα συντριπτικό τρόπο. Η δε μείξη του καταξιωμένου Peter Tägtgren αποτελεί την εγγύηση για την κορυφαία ποιότητα του υλικού και τη μεταφορά της ηχητικής ταυτότητας του, πλέον, κουιντέτου.
 Από τα δώδεκα τραγούδια του δίσκου ξεχωρίζουν το “No More Room In Hell” και το “Shadowcult”, ίσως επειδή θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί το μακρινό 1985. Συναρπαστικά αποδεικνύονται το “Ritual”, το “Graven”, το “Omen” και το ελαφρώς παράξενο “The Word”. Η αναφορά πάντως των συγκεκριμένων κομματιών δεν πρέπει να περιορίσει τις εντυπώσεις σας, καθώς όλα όσα περιλαμβάνονται στο άλμπουμ είναι τραχιά, επιθετικά, αποπνέουν την κλασική ατμόσφαιρα των Possessed.
 Πρόκειται για εξαιρετική εργασία, αποτέλεσμα μιας από τις πιο επιτυχημένες επιστροφές των τελευταίων ετών. Με μουσικούς μάλιστα τόσο συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στη φήμη του συγκροτήματος, μόνο καλύτερα μπορούν να πάνε τα πράγματα.

         Γιάννης Λογγοβίτης