SELEFICE

“I Met A God”

Αποτελεί στοίχημα αξιοπρέπειας για όσους επανέρχονται στο προσκήνιο το να μην περιφέρουν ένα επίπλαστο εγώ, αλλά να παρουσιάσουν κάτι ενδιαφέρον. Δύο από τα μέλη της παλιάς σύνθεσής του αθηναϊκού κουαρτέτου, με την αναπάντεχη σύμπραξη δύο μελών των Necromancy,  αναζητώντας τον Παράδεισο τελικά κάποιον συνάντησαν και καταθέτουν στο παρουσιαζόμενο EP τις σκέψεις τους σχετικά. Το σχήμα τους είχε ιδιαίτερο χαρακτήρα και εδώ πετυχαίνουν να επαναφέρουν (κάτι από) την παλιά αντίληψη της βαρύτητας: Από μια εποχή όπου ήθελες μεν να είσαι μεταλλικός, προχωρώντας όμως σε εδάφη ελκυστικά, πέρα από την οριοθέτηση του ιδιώματος (όπως δηλαδή στήθηκε εν μέρει η φάση του ’88-’89). Το νέο τους υλικό είναι συμπαγές στη γραμμικότητά του, εκτονώνουν τα συναισθήματά τους και το καθιστούν αυτομάτως ατμοσφαιρικό. Ο Σάββας Μπετείνης δε, μιλώντας τη γλώσσα τους, κατέστησε τις δηλώσεις αυτές σαφείς απομακρύνοντας τους από την όποια παρεξηγήσιμη θολούρα, έκανε την τραχύτητά τους να φαντάζει σεβαστική. Αν κρατήσουν τις ιδέες τους ευσύνοπτες, χωρίς να τους παρασύρει η όποια φόρτιση, και κάνουν ταιριαστές σε αυτούς προσαρμογές, θα έχουν κερδίσει το παραπάνω στοίχημα. Δικαιολογημένα δημιουργούν απαιτήσεις.