Logo
Print this page

SLEASZY RIDER RECORDS

Ambrotos, Circle's Line, Dick Smith Band, Grenouer, Kaisas!

 Είναι γνωστό πως η ελληνική εταιρεία, σχεδόν πεισματικά, δίνει βήμα στους εξελίξιμους, για αυτό κι εσείς ενδιαφέρεστε για τις νέες της προτάσεις.

AMBROTOS – “Cosmic Annulus”
Το ελληνομεξικανικό τρίο παρουσιάζει το δεύτερο ep του και συνεχίζει να προβάλλει το ενδιαφέρον των μελών του για τους Προσωκρατικούς, τον Ηράκλειτο, τον Εμπεδοκλή, τον Αναξαγόρα. Σαφώς αξιοπρόσεκτες οι προθέσεις τους και προκειμένου να αναδείξουν τη σοβαρότητα του στοχασμού των προαναφερθέντων αρχαίων γίνονται αυστηροί. Το black, όμως, με το οποίο επενδύουν τις απόψεις τους ηχεί, στο μεγαλύτερο μέρος του, ευθύ, άγριο, ισοπεδωτικό. Δεν είναι σίγουρο ότι έτσι το μήνυμά τους περνάει παραέξω με αποτελεσματικό τρόπο, ακόμη και στον ακραίο μουσικό χώρο, αν φυσικά έχουν τέτοια πρόθεση. Θα ήταν θεμιτό να επαναπροσδιορίσουν την προσέγγισή τους, να διαφοροποιηθούν προσεκτικά.

 

CIRCLE’S LINE – “Reborn In Silence”
Επιτρέποντας ένα αφορισμό, άλμπουμ στο οποίο είναι ανακατεμένος ο Τάσος Καραπαπάζογλου (τραγουδιστής και μπασίστας των Nemesis, μηχανικός ήχου) είναι καλό. Αυτό συμβαίνει και με το δεύτερο του κουαρτέτου από τον Βορρά. Αν σας αρέσει το ορθόδοξο αλλά όχι γραφικό, το καλοπαιγμένο και ουσιώδες, μελωδικό και σταθερό, τακτοποιημένο από συνθετική άποψη και με ωραία φωνητικά heavy, τότε θα βρείτε ενδιαφέρουσα τη νέα αυτή εργασία. Αν μάλιστα οι δημιουργοί της είχαν υιοθετήσει μια ελαφρώς εκμοντερνισμένη προσέγγιση στον ήχο, οι ιδέες τους ίσως να αναδειχθεί με ανταγωνιστικότερη φόρμα. Προσπεράστε το εξώφυλλο, θα εκτιμήσετε θετικά το περιεχόμενο του δίσκου.

 

DICK SMITH BAND – “We Mean It”
Σαράντα χρόνια από την εποχή της έντονης δράσης του, το βρετανικό συγκρότημα παρουσιάζει το πρώτο του άλμπουμ και οι ιστοριοδίφες του NWOBHM θα φροντίσουν να το ακούσουν. Σε αυτό περιλαμβάνονται πέντε νέα τραγούδια, τα παλιά σινγκλ και δύο κομμάτια ηχογραφημένα ενώπιον κοινού το 1981. Αν έχετε διαμορφώσει μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα για το ιστορικό εκείνο μουσικό κίνημα, θα πρέπει να ξέρετε ότι οι εκπρόσωποί του δεν ηχούσαν το ίδιο. Αυτό θα διαπιστώσετε και εδώ, θα εντοπίσετε μελωδικά χαρακτηριστικά που, αν και σήμερα φαντάζουν αρκετά διακριτικά και ήπια, κάποτε εκτιμήθηκαν σίγουρα θετικά. Ευχάριστη, καλοστημένη υπενθύμιση.

 

GRENOUER – “Ambition 999”
Φτάνοντας στο ένατο άλμπουμ του το συγκρότημα από την Αγία Πετρούπολη όχι μόνο έχει σαφείς προθέσεις αλλά και τις υλοποιεί με μια ομολογουμένως οργανωμένη παραγωγή. Το ότι μέσα στα χρόνια άλλαξε τον προσανατολισμό του δεν μπορεί να θεωρηθεί κακό, απλώς η μοντέρνα προσέγγισή του το φέρνει σε έναν χώρο όπου ο ανταγωνισμός μαίνεται ανάμεσα σε ονόματα με πραγματικά δυνατό εμπορικό σήμα. Από ηχητική και συνθετική άποψη δεν πράττει τίποτε το λανθασμένο, θα περίμενε όμως κανείς να παρουσίαζε κάτι το πιο προσωπικό. Το υλικό του φανερώνει αποκτημένη πείρα, το ότι ενίοτε δίνει λαβή σε αναγωγές τις φιλοδοξίες του.

 

KAISAS – “Martyria”
O Μπάμπης Καισάς παρουσιάζει το δεύτερο άλμπουμ του πέντε χρόνια μετά το προηγούμενό του. Έχοντας τον δημιουργικό έλεγχο, το hard που φτιάχνει έχει πολλές πλευρές, φαίνεται ότι ο ίδιος θέλησε να κάνει αντίστοιχες δυναμικές δηλώσεις. Ακούγοντάς το πάντως υποθέτει κανείς ότι η παραγωγή δεν εξυπηρέτησε τους σκοπούς του συνθέτη. Μπορεί η ηχητική και ενορχηστρωτική εικόνα να είναι αυτή που εκείνος επιθυμούσε, δεν είναι όμως σίγουρο ότι τα κομμάτια αφήνουν την αντίστοιχη της έμπνευσής τους εντύπωση. Τα φωνητικά δεν είναι πάντα τα καλύτερα, τα μοτίβα εν πολλοίς γνωστά, δεν αρκούσε η r’n’r φαντασία για να στηθεί κάτι το ανταγωνιστικό.

(c) flightofpegasus.gr