FRONTIERS RECORDS

Dream Child, Groundbreaker, Snakes In Paradise, Treat, Uriah Heep!

Περνώντας αμέσως στο παρασύνθημα, ενημερώνεστε για τις νέες προτάσεις της υπερπαραγωγικής εταιρείας.

 

DREAM CHILD – “Until Death Do We Meet Again”
Αν ακούγοντας τον παρουσιαζόμενο δίσκο η πρώτη σας αντίδραση είναι η απορία, τότε ίσως πρέπει να θυμηθείτε ότι τέτοιου είδους μιμητικά και ελεγχόμενου αντικτύπου δημιουργήματα δεν είναι σπάνια στις Τέχνες. Ακόμη κι αν ο συνθέτης των τραγουδιών που εδώ περιλαμβάνονται, ο Craig Goldy, δεν είχε σχετιστεί με τον Dio, θα λέγατε πως πρόκειται για άσκηση ύφους. Και ναι μεν αυτό μπορεί να φαίνεται συνθετικά πειστικό και ο τραγουδιστής Diego Valdez να αποδεικνύει πόσο καλά έχει μελετήσει το ίνδαλμά του, είναι όμως ακόμη μάλλον νωρίς για να αναδειχθεί η αβίαστη αναγκαιότητα τέτοιου υλικού.

 

GROUNDBREAKER – “Groundbreaker”
Ο Robert Sall των Work Οf Art και των W.E.T. συνεργάζεται με τον γνωστό και μη εξαιρετέο τραγουδιστή Steve Overland και το αποτέλεσμα είναι το παρουσιαζόμενο πρώτο τους άλμπουμ. Δείγμα ορθόδοξου, μελωδικού AOR, καλοφτιαγμένο, όσο κι αν ηχεί αρκετά προβλέψιμο και σε αντίθεση με τον τίτλο του, αποδεικνύεται σίγουρα ευχάριστο. Ο συνθέτης βεβαίως έλαβε υπόψη του τις δυνατότητες του τραγουδιστή, για αυτό και τα τραγούδια ακούγονται ενδιαφέροντα, καθένα ανανεώνει την προσοχή της ακρόασής του δίσκου. Δεν είναι κακό που οι δύο επαγγελματίες μουσικοί συνεργάστηκαν σε αυτή τη βάση, ο δε  Alessandro Del Vecchio διασφάλισε τα πλαίσια της παραγωγής.

 

SNAKES IN PARADISE – “Step Into The Light”
Ο δίσκος της επιστροφής, ο τέταρτος του συγκροτήματος είναι αντίστοιχος της κομψής φήμης του. Καλοφτιαγμένος, απευθύνεται σαφώς σε συγκεκριμένο κοινό, αποτελεί την απόδειξη του ότι οι δημιουργοί του κάνουν αυτό που επιθυμούν πέρα από τις τρέχουσες τάσεις, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Αν, δηλαδή, δεν έχετε εκτεθεί άλλη φορά στις άρτιες προτάσεις του σχήματος, θα εκτιμήσετε τα φωνητικά του Stefan Berggren, ίσως όμως αρχικά αιφνιδιαστείτε από την ελεγχόμενη μελωδικότητα των τραγουδιών, τη διακριτική ποικιλία ύφους τους. Ίσως επίσης να περιμένατε εν μέρει κάτι πιο ζωηρό, δυναμικό, και εδώ φαίνεται πως έχετε δίκιο.

 

TREAT – “Tunguska”
Το νέο άλμπουμ του σουηδικού συγκροτήματος μάλλον αποτελεί την απόδειξη του ότι τα μέλη του δημιουργούν απαλλαγμένα από σκοπιμότητες. Το νέο υλικό είναι σαφώς αντιπροσωπευτικό εκείνων, του ιδιαίτερου ύφους τους, και προσεκτικά οργανωμένο. Αν, αρχικά, το ακούσετε αναζητώντας την επόμενη επιτυχία των καλών αυτών μουσικών, θα χρειαστεί να φτάσετε στο τελευταίο κομμάτι, το “Udefeated”, για να κάνετε συγκεκριμένη τη διαφορά του εύτακτου δυναμισμού που προηγήθηκε απέναντι στη δυνητική, εύληπτη αμεσότητα ενός σουξέ. Μη μπερδεύεστε, αν ήθελαν να ακουστούν του συρμού, θα μπορούσαν να το είχαν κάνει. Απλώς και ευτυχώς δεν το κάνουν και προσφέρουν μια ευχάριστη, έντιμη εργασία.

 

URIAH HEEP – “Living The Dream”
Το νέο άλμπουμ του συγκροτήματος είναι το εικοστό πέμπτο της πορείας του, γεγονός που μάλλον δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού η μακροβιότητά του έχει αποδειχθεί προ πολλού και αυτή φυσικά  σχετίζεται με την ποιότητα και τα κίνητρα των μελών του. Φαίνεται πάντως ότι στη συγκεκριμένη εργασία της η ομάδα του Mick Box δεν απέδωσε στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων της. Ναι μεν στα τραγούδια εμφανίζουν τα κλασικά συνθετικά και ενορχηστρωτικά χαρακτηριστικά, αλλά μάλλον δεν ακούγονται ως πηγαίες ιδέες. Σας προτείνεται να ακούσετε τον δίσκο και να αποφανθείτε σχετικά, γιατί έτσι ταιριάζει να κάνετε προς όσους σέβεστε.