FRONTIERS RECORDS

Graham Bonnet Band, Destinia, Gioeli - Castronovo, Clif Magness, Mr.Big, Two Of A Kind!

Συνήθης για τα δεδομένα της ιταλικής εταιρείας η μαζική προσφορά αξιόλογων δίσκων από σπουδαίους μουσικούς. Αυτό δεν σας ενοχλεί.

GRAHAM BONNET BAND – “Meanwhile, Back In The Garage”
Θα χαρείτε πολύ ακούγοντας το νέο άλμπουμ του αγαπητού τραγουδιστή, όχι μόνο επειδή εκείνος διατηρεί την ερμηνευτική του δεινότητα σε εξαιρετικά επίπεδα, αλλά και επειδή τα νέα τραγούδια του είναι πραγματικά αξιόλογα. Σε αυτά εκφράζει απόψεις και ανησυχίες του για διάφορα ζητήματα, εντυπωσιάζει όμως με τον χαρακτηριστικό τρόπο που τις επενδύει. Διάχυτος ο δυναμισμός, άψογη η διαχείριση της φόρτισης, όλο το υλικό του παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μαζί του βρίσκεται ο επίσης εξαιρετικός Joey Tafolla και εσείς ενθουσιωδώς σπεύδετε να ακούσετε έναν δίσκο που θα ανανεώσει την εκτίμησή σας προς τους δύο μουσικούς.

 

DESTINIA – “Metal Souls”
Δίσκος σε όλα τα κομμάτια του οποίου έχουν παίξει ο Tommy Aldridge και ο Marco Mendoza δεν μπορεί να μην είναι τουλάχιστον ενδιαφέρων. Ο Nozomu Wakai, που βρίσκεται πίσω από το εν λόγω σχήμα, θα πρέπει να αισθάνεται πολύ ευτυχής που οι δυο τους ηχογράφησαν τις ιδέες του. Κιθαρίστας της ιαπωνικής σχολής που θέλει εξάσκηση στην κλασική μουσική και σε όσα έδειξε ο Malmsteen, αποδεικνύει την εργατικότητα και τους υψηλούς στόχους του παραδίδοντας συνθέσεις ζωηρές, δεξιοτεχνικές. Στα φωνητικά πάντως ο Ronnie Romero θα μπορούσε να μην ακούγεται υπερβολικός, αλλά προφανώς για αυτό πήρε τη δουλειά. Την ελέγχετε.

 

GIOELI – CASTRONOVO – “Set The World On Fire”
Θα μπορούσε να είναι μια εκβιασμένη συνεργασία, μια κίνηση απλώς διεκπεραιωτική προκειμένου να υπενθυμίσουν το ωραίο παρελθόν τους. Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, ο τραγουδιστής και ο ντράμερ και τραγουδιστής που γνωρίσατε με τους Hardline θα είχαν αδικήσει τα ταλέντα τους. Το παρουσιαζόμενο, όμως, άλμπουμ τους είναι φτιαγμένο με τη διακατανόηση που μπορεί να χαρακτηρίζει κάποιους που έδρασαν μαζί επιτυχημένα και διατηρούν κοινές καταβολές. Τα τραγούδια τους φαίνεται πως δημιουργήθηκαν με την ευχάριστη εκείνη άνεση όπου κανένας από τους δύο δεν κάνει παραχωρήσεις και συμπληρώνει εύστοχα τον άλλο. Για αυτό και ακούγονται αποτελεσματικοί.

 

CLIF MAGNESS – “Lucky Dog”
Ο αμερικανός συνθέτης ανήκει στην κατηγορία εκείνων που μπορούν να γίνουν κατά παραγγελία δημιουργικοί χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα της εργασίας τους. Η καλλιέργεια, οι ικανότητες και τα αντανακλαστικά του του έχουν αποφέρει πλήθος διακρίσεων και επιτυχημένων συνεργασιών, όπως αυτή με την Avril Lavigne. Στο νέο προσωπικό του άλμπουμ πάντως παρουσιάζει υλικό προσανατολισμένο στο εμπορεύσιμο hard και AOR της περιόδου που εκτείνεται ανάμεσα στα μέσα στων δεκαετιών του ’70 και του ’80. Κινείται στο στοιχείο του, υπενθυμίζει όσα άλλοι προσπαθούν να επανακαλύψουν, εξηγεί ότι τραγούδια όπως το “Shout” θα μπορούσαν να είχαν γίνει επιτυχία από τον οποιονδήποτε.

 

MR. BIG – “Live From Milan”
Επειδή γνωρίζετε ότι πρόκειται για συγκρότημα οι εμφανίσεις του οποίου  επανασταθμίζουν τα κριτήρια σας όσον αφορά τη δημιουργικότητα, τις ικανότητες και τη διασκέδαση, δεν θα έχετε καμία αντίρρηση να ακούσετε το παρουσιαζόμενο νέο άλμπουμ. Διπλό, με πλούσιο περιεχόμενο, η εντύπωση που δίνει επιτείνεται από όλες εκείνες τις λεπτομέρειες της πληθωρικής και ευφυούς διάδρασης των οργανοπαικτών. Και ναι, πρόκειται για μια από τις τελευταίες εμφανίσεις του Pat Torpey, αλλά μην περιμένετε από εδώ φτηνά σχόλια για τον δυναμισμό του κουαρτέτου, υποψίες φόρτισης των υπολοίπων μελών που αλλοιώνουν τον σεβασμό προς εκείνον. Ενθουσιώδες υλικό, όπως πάντα αξιοπρόσεκτο.

 

TWO OF A KIND – “Rise”
Δεν έχει σημασία που το δεύτερο άλμπουμ της ομάδας του ολλανδού μπασίστα και συνθέτη Fred Hendrix έρχεται έντεκα χρόνια μετά το πρώτο της, γιατί πρόκειται για εργασία απαλλαγμένη από το στρες τού να προκαλέσει ευρεία εντύπωση, αλλά σίγουρα οργανωμένη με σκοπό να αποδειχθεί ποιοτική. Με ωραία φωνητικά από την Esther Brouns και την Anita Craenmehr, με ήχους και αρμονίες που ενίοτε θυμίζουν τις Heart, το όλο υλικό του δίσκου ακούγεται ισορροπημένο ανάμεσα στην εύρυθμη ηλεκτρική αυτοπεποίθηση και μια διακριτικότερη πλευρά, μια ενδιαφέρουσα λεπτότητα. Παλιομοδίτικο για κάποιους, σαφώς όμως φινετσάτο στις κατασκευαστικές του λεπτομέρειες, σας προτείνεται.