STEAMHAMMER / SPV

Δέκα καλές κυκλοφορίες!

Μην αμφιβάλλετε, είναι όλες πραγματικά αξιοπρόσεκτες στον χώρο τους.

ANNISOKAY – “The Lucid Dream[er]”
Οι πέντε Γερμανοί που είναι υπεύθυνοι για την παρουσιαζόμενη κυκλοφορία είναι παιδιά της γενιάς τους. Έχουν γαλουχηθεί με το metalcore και αυτός δεν είναι λόγος για να τους παρεξηγήσετε. Στο πρώτο τους άλμπουμ ακούγονται απολύτως συνεπείς στις φόρμες του ιδιώματος, γίνονται όμως πειστικοί, επειδή είναι αρκετά καλοί και ενθουσιώδεις. Έχουν τον δέοντα, προσεγμένο ήχο, και - βασικό αυτό -  δεν το παρακάνουν με μελοδραματισμούς. Τα κομμάτια τους έχουν ωραίες εντάσεις και κορυφώσεις, τα φωνητικά τους είναι ισορροπημένα. Δεν αναπτύξει κάποιο προσωπικό ύφος ακόμα, αλλά είναι αρκετά φουριόζοι και φιλόδοξοι, ώστε να τους συμπαθήσετε γρήγορα. Μπράβο τους.

 

BATTLEAXE – “Heavy Metal Sanctuary”
Όσοι έζησαν μια εποχή όπου το “Burn This Town” και το “Power From The Universe” αποτελούσαν προτάσεις μιας περιορισμένης μεταλλικής δισκογραφικής παραγωγής, θα χαρούν με το νέο άλμπουμ του αγγλικού κουαρτέτου. Από την αρχική σύνθεση συνεχίζουν μόνο ο τραγουδιστής Dave King και ο μπασίστας and Brian Smith, τους οποίους, όμως, άνετα μπορείτε να εμπιστευθείτε, γιατί σας προσφέρουν τραγούδια σε πρώιμο heavy ύφος, γραμμένα με την άνεση εκείνων που κατέχουν το ιδίωμα. Δεν έχουν την ανάγκη να μιμηθούν κάτι προκειμένου να αποδείξουν την ταυτότητά τους και οι ίδιοι βγάζουν αβίαστα τις δικές τους παλιές επιρροές. Ακούστε τους!

 

CREMATORY – “Antiserum”
Ομολογουμένως και ορθώς, δεν περιμένετε να ακούσετε μια κακή εργασία από το γερμανικό κουιντέτο, ούτε κάτι τέτοιο συμβαίνει με το παρουσιαζόμενο νέο άλμπουμ του. Αυτή τη φορά το σχήμα έχει εισάγει μια EBM διάσταση στον ήχο του, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι αλλοιώθηκε δραματικά η ηχητική του φυσιογνωμία, τόσο ώστε να διαταραχθεί η πολύ συνεπής σχέση που από καιρό έχει οικοδομήσει με τους φίλους του. Αντιθέτως, θα παρατηρήσετε ότι προσέδωσε έναν δυναμισμό στο όλο ύφος τους, μια εύστοχη ένταση, ότι κάποια χαρακτηριστικά του ύφους του υπογραμμίστηκαν με ωραίο τρόπο. Θα ακούσετε τα νέα αυτά τραγούδια με ευχαρίστηση.

 

FREEDOM CALL – “Beyond”
Το γερμανικό κουαρτέτο σάς προσφέρει το νέο του άλμπουμ και ξέρετε ότι θα λάβετε κάτι το πραγματικά καλοφτιαγμένο. Ο τραγουδιστής και κιθαρίστας του σχήματος Chris Bay είναι σίγουρα πολύ έμπειρος για να παρουσιάσει κάτι πρόχειρο, και εσείς θα νιώσετε όμορφα, όταν συντονιστείτε με τη θετική διάθεση που αποπνέουν τα τραγούδια του. Είναι μεγάλη υπόθεση το να ξέρεις να διατηρείς μια αισιόδοξη προοπτική στη ζωή, γι’ αυτό και θα σας αρέσει ο ζωηρός ρυθμός του μελωδικού power για το οποίο είναι γνωστό το συγκρότημα. Το “Paladin” και το “Heart Of A Warrior” αποτελούν την άμεση απόδειξη των παραπάνω.

 

HAMMERCULT – “Steelcrusher” (Sonic Attack)
Το κουιντέτο από το Τελ Αβίβ κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ του και εσείς, προκειμένου να εκτιμήσετε την ποιότητά του, οφείλετε να λάβετε υπόψη σας τα παρακάτω στοιχεία. Νίκησε στον διαγωνισμό Wacken Metal Battle το 2011, δισκογραφεί για λογαριασμό της νέας εταιρείας του ιδρυτή της ιστορικής Noise Karl Walterbach και το εξώφυλλο της παρουσιαζόμενης δουλειάς του, αν και γραφικό, είναι φιλοτεχνημένο από τον Andreas Marschall. Αν αυτά δεν σας ηχούν πειστικά, τότε απλώς δεχθείτε την υπόδειξη ότι αποτελούν μια από τις πιο ζωηρές, επιθετικές, εύθυμες νέες παρέες, με καλό ήχο, που ειδικεύονται στο thrash. Θα σας αρέσουν.

 

NASHVILLE PUSSY – “Up The Dosage”
“Hooray For Cocaine, Hooray For Tennessee”, “The South’s Too Fat To Rise Again”: Δεν είναι πολλοί αυτοί που μπορούν να γράψουν τραγούδια με τέτοιους τίτλους χωρίς να γίνουν γραφικοί. Μετά από την περιοδεία με τους ZZ Top το κουαρτέτο δεν μπορούσε να διαθέσει πολλά χρήματα για το νέο του άλμπουμ, ακούγοντάς το όμως δεν θα υποψιαστείτε τίποτα σχετικό. Δηλώνουν ευθαρσώς ότι πρόκειται για το δικό τους “Back In Black”. Εσείς πάλι, θα διαπιστώσετε ότι όσο πολυδιάστατο από άποψη καταβολών είναι, άλλο τόσο ενιαίο αποδεικνύεται, υπό την έννοια του πώς όλα τα τραγούδια του δίσκου συμπληρώνουν και επιβεβαιώνουν το ποιόν του συγκροτήματος. “Pussy’s Not A Dirty Word”, αμφιβάλλετε;

 

AXEL RUDI PELL – “Into The Storm”
Όποτε ο γερμανός μουσικός παρουσιάζει μια νέα εργασία, το ερώτημα που εγείρεται δεν είναι το αν είναι αυτή απλώς καλή, αλλά πόσο καλή είναι στην κλίμακα της ποιότητας που ο ίδιος έχει δημιουργήσει στη μακρόχρονη και συνεπή δισκογραφικά πορεία του. Το δέκατο πέμπτο άλμπουμ του μπορεί άνετα να συμπεριληφθεί μεταξύ των πιο πετυχημένων του. Ο Johnny Gioeli αποδίδει εξαιρετικά, ενώ στα τύμπανα εμφανίζεται ο Bobby Rondinelli, προσωπικότητα που σαφώς σχετίζεται με τις θεμελιώδεις επιρροές του κιθαρίστα. Κυκλοφορία που προβάλλει με ωραίο τρόπο τα χαρακτηριστικά του δημιουργού της, περιλαμβάνει τη διασκευή του “Hey Hey My My” του Neil Young.

 

PETER PAN SPEEDROCK – “Buckle Up And Shove It!”
Το τρίο, όταν κάποτε περιόδευε στη Βόρειο Αμερική μαζί με τους Nashville Pussy, αποφάσισε στα καλά καθούμενα να διαλυθεί. Την επόμενη μέρα είχε επανασυνδεθεί, ίσως επειδή οι τρεις Ολλανδοί που το αποτελούν θέλουν να ξεπεράσουν τις 2.263 εμφανίσεις των Ramones. Το παρουσιαζόμενο ένατο άλμπουμ τους αποτελεί άλλο ένα δείγμα ασυμβίβαστου, άγριου r’n’r. Σε δική τους παραγωγή, αποδεικνύουν ότι είναι πλέον πολύ έμπειροι ώστε να αποτυπώνουν τις ποικίλες επιρροές τους αποτελεσματικά. Αν δεν τους έχετε ξανακούσει, μη βιαστείτε να τους ταυτίσετε με διάφορους βρωμισμένους, αφελείς, αλαζόνες της πιάτσας. Οι συγκεκριμένοι ξέρουν τι κάνουν.

 

 

SUPERSUCKERS – “Get The Hell”
Lemmy, Eddie Vedder, Robin Zander, Reverend Horton Heat, όλοι τους έχουν εξαιρετική γνώμη για το συγκρότημα με τη σαρκαστική επωνυμία. Το ένατο άλμπουμ του είναι ηχογραφημένο στα στούντιο του Willie Nelson και η μείξη του έγινε από τον Blag Dahlia των Dwarves. Αν όλα τα παραπάνω ονόματα σας λένε κάτι, τότε ήδη ξέρετε πως το κουαρτέτο όχι μόνο κατέχει τα μυστικά της μουσικής, αλλά διαθέτει και τον ατσαλωμένο χαρακτήρα του βιωμένου r’n’r, στο οποίο λίγοι εκτίθενται αποφασιστικά. Διασκευάζουν το “Rock On” του Gary Glitter και το “Never Let Me Down Again” των Depeche Mode, και ξεχωρίζουν.

VICIOUS RUMORS – “Live You To Death 2 - American Punishment”
Κάθε κυκλοφορία του σπουδαίου συγκροτήματος είναι καλοδεχούμενη. Η συγκεκριμένη σαφώς ομοιάζει στον τίτλο με εκείνη την προπέρσινη, επίσης ηχογραφημένη ενώπιον κοινού. Έξι μάλιστα από τα τραγούδια που περιλαμβάνει βρίσκονταν και σε εκείνη. Με την καινούρια το συγκρότημα επιθυμεί να συστήσει στους φίλους του τον ολλανδό νέο τραγουδιστή του Nick Holleman, που ίσως είχατε προσέξει στους Methusalem, τον σλοβένο μπασίστα Tilen Hudrap και τον αμερικανό κιθαρίστα Bob Capka, που είχε συμμετοχή στο “Electric Punishment”. Ο πρώτος αποτελεί άξια και ταιριαστή μεταγραφή, οπότε μπορούμε να περιμένουμε μια ωραία, δυναμική και αταλάντευτη συνέχεια.