DEATH

“Leprosy” (Relapse)

 Ήταν Φλεβάρης του 1988 όταν έσκασε το 2ο full length από μια μπάντα που έμελλε να γράψει ιστορία στο είδος της, τους Death. Το Leprosy, ακολουθώντας τα βήματα του ντεμπούτου τους και δείχνοντας την απόλυτη διάθεση για εξέλιξη, δεχόταν διθυραμβικά σχόλια από κριτικούς της εποχής αλλά κυρίως από αυτούς που το άκουσαν και το αγάπησαν. 2014 και η Relapse Records επανακυκλοφορεί την εν λόγω δουλειά σε μια εξαιρετική και πλούσια έκδοση περιλαμβάνοντας εκτός του original υλικού και extra live + rehearsal tracks.
 Το original υλικό φυσικά είναι επανεπεξεργασμένο με σύγχρονη προσέγγιση, κάτι που θα ευχαριστήσει τους τωρινούς fans της μπάντας ενώ ίσως ξενίσει αυτούς που έχουν λιώσει τη βινυλιακή έκδοση του παρελθόντος, αλλά αν μη τι άλλο αναδεικνύεται για άλλη μια φορά η εξαιρετική δουλειά που είχε γίνει από τον παραγωγό Dan Jonson και το μηχανικό ήχου που άκουγε στο όνομα Scott Burns στα θρυλικά Morrisound Studios της Tampa. Η τετράδα που ηγείτο του Chuck Schuldiner (Shuldiner/Rozz/Butler/Andrews), παρόλο το νεαρό της (τότε) ηλικίας της ακούγεται απίστευτα σφιχτοδεμένη, καλοδουλεμένη ενώ οι στιγμές αδυναμίας του album θα έλεγα ότι είναι απλά ανύπαρκτες. Αρκετά row βέβαια σε σχέση με όλα τα επόμενα album τους, απίστευτα ογκώδεις και με την επιθετικότητα στον υπερθετικό βαθμό, όπως πρόσταζαν τα standards του Αμερικάνικου Florida Death Metal ήχου των 90's, προσωπική άποψη, διαχρονικού πάντα.  
 Στα επιπλέον τώρα, συναντάμε τις rehearsal εκδόσεις των κομματιών του album μαζί με τις αντίστοιχες live εκτελέσεις από το show τους στο Backstreets, Rochester της Νέας Υόρκης το Δεκέμρη του 1988. Για τους collectors της μπάντας αποτελούν ένα απόλυτο must αλλά και για τους απλούς fans ένα καλό "δώρο" που ανάμεσα στα άλλα είναι απόλυτα διακριτός ο ρόλος του κάθε μέλους των Death. Εύκολα διαπιστώνει κάποιος ότι πρόκειται για μια δεμένη ομάδα που ο καθένας παίχτης λειτουργεί σα ολοκληρωμένη προσωπικότητα και ουχί ως υποτακτικός του "αφεντικού", κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε ο Schuldiner λίγο καιρό αργότερα, μάλλον άδικα...
 Συνοψίζοντας: Εξαιρετική επανέκδοση ενός καθ’όλα κλασικού Death Metal album που θα ευχαριστήσει και τους παλιούς και τους νέους οπαδούς των Death ενώ σίγουρα θα παρακινήσει και ακόμα νεότερους να ασχοληθούν και να ανακαλύψουν ένα διαμάντι που ίσως δεν είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν και να αξιολογήσουν.



                                                      Με εκτίμηση
                                        Σάββας Μπετείνης (ACID DEATH)