WORDSELDER

“Paradigms Lost” (Sliptrick)

Αν το άλμπουμ του γαλλικού συγκροτήματος είχε κυκλοφορήσει στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ευρύτερης κατηγοριοποίησης, παρεμφερές ενός έξυπνου, προχωρημένου hardcore της εποχής. Θα ήταν κάτι που θα παραξένευε όσους άκουγαν μουσική πιεζόμενοι να την ταξινομήσουν και αυτό θα ήταν ενδιαφέρον. Σήμερα, αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα όπου ο σαρκασμός, ο διδακτισμός και η μερική εκκεντρικότητα επιβάλλονται της δομής των τραγουδιών. Οι μουσικοί που απαρτίζουν το σχήμα στηρίζονται πρωτίστως στην άποψή τους, στο μήνυμά τους και αυτό επενδύουν έτσι ώστε να καταστεί ξεχωριστό, εντοπίσιμο. Γίνονται τολμηροί, ακριβώς επειδή θέλουν να φανούν αρκετά διαφορετικοί, κάτι που θα μπορούσαν να είχαν πετύχει αν είχαν διαμορφώσει έναν θελκτικότερο ήχο. Θα μπορούσαν να στοχεύσουν στη μελωδικότητα και στην τεχνική των κομματιών, στη σύνθεση, ώστε καλοπροαίρετα να αφήσουν ένα ευχάριστο αποτύπωμα, παρά μία εκτενή παράθεση ιδεών και διαθέσεων που δεν συγκεκριμενοποιείται γρήγορα σε κάτι εύσχημο. Παραμένουν ικανοί.