SPINEFARM RECORDS

Electric Wizard, Entheos, Toothgrinder!

Να είστε σίγουροι ότι καθένας από τους νέους δίσκους της εταιρείας έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

ELECTRIC WIZARD – “Wizard Bloody Wizard”
Ναι, έχουν την ευχέρεια να αποδίδουν τιμές στους προπάτορες Black Sabbath, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στο νέο τους άλμπουμ παίζουν όπως εκείνοι. Οι τέσσερις άγγλοι μουσικοί ακούγονται μεν παλαιικοί, αλλά δεν ακούγονται και όπως στο δικό τους “Dopethrone”. Θα υποστήριζε με κάποια έκπληξη κανείς ότι ακούγονται όπως στον πρώτο ομώνυμό τους δίσκο. Το doom rock που προσφέρουν είναι ευκρινές σε σχέση με τα  δεδομένα του ιδιώματος και του πρόσφατου παρελθόντος των ιδίων κι οι θιασώτες αυτού θα το ακούσετε άνετα. Μια αμφιβολία πάντως για το πώς θα συνεχίσουν οι δημιουργοί του θα την έχετε.
(Παρουσίαση κατόπιν συνακρόασης με τον St.Spirus των Violet Vortex.)

 

ENTHEOS – “Dark Future Masters”
Το νέο, δεύτερο άλμπουμ του αμερικανικού συγκροτήματος αξίζει να το προσέξετε, όχι απλώς επειδή το βιογραφικό κάποιων μελών του περιλαμβάνει τους Animals As Leaders και τους Scale The Summit, αλλά επειδή αξίζει να εκτεθείτε στο πολύσπαστο, απαιτητικό της αντίληψης υλικό που οργάνωσαν οι τέσσερεις μουσικοί που το απαρτίζουν. Ακούγοντας το θα σταθείτε ανάμεσα στην πρόκληση να εξακριβώσετε τι συμβαίνει εδώ σε συνθετικό και εκτελεστικό επίπεδο και στην αμηχανία που προκαλεί το συνταίριασμα τέτοιων προχωρημένων ιδεών με τραχιά φωνητικά. Δείγμα ιδιαζόντως ανεπτυγμένης συνεννόησης, διαφέρει από οτιδήποτε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τεχνικό ή προοδευτικό, είναι αποτέλεσμα μοντέρνας ευελιξίας.

 

TOOTHGRINDER – “Phantom Amour”
Ο τραγουδιστής του καλού αμερικανικού συγκροτήματος, Justin Matthews, δηλώνει ότι επηρεάστηκε στη συγγραφή των στοίχων του νέου, δεύτερου άλμπουμ του σχήματος από το «Περί συγγραφής» του Stephen King, δηλαδή τον καλύτερο οδηγό για το πώς να κρατήσει κανείς τα δημιουργήματά του ευσύνοπτα. Κατ’ επέκταση, οι μουσικοί του κουιντέτου πέτυχαν να συνταιριάζουν αποτελεσματικά τη μελωδικότητα με την ένταση, να γίνονται διακριτικοί με τους  ηλεκτρονικούς χρωματισμούς που χρησιμοποιούν, να αποφεύγουν την παγίδα της κλάψας του τυπικού metalcore. Ακούστε π.χ. το “Let It Ride” ή το “Vagabond” και θα δείτε ότι έκαναν πραγματικά αξιοπρόσεκτη δουλειά. Α, επίσης διαβάζουν Carl Jung.