STORMSPELL RECORDS

Οκτώ νέα άλμπουμ!

Φυσικά και οι νέες προτάσεις της εταιρείας είναι σταθμισμένες σύμφωνα με τα ακραιφνή μεταλλικά της κριτήρια.

BLAZON STONE – “Down In The Dark”
Σε μία σπάνια περίπτωση στην τέχνη της μεταλλικής μουσικής, ξέρετε ότι για κάθε νέο άλμπουμ του συγκεκριμένου σχήματος το βασικό κριτήριο της αποτίμησής του είναι η ομοιότητα με τα πρωτότυπα των Running Wild. Το γεγονός αυτό δεν είναι διόλου αρνητικό, αφού ο Cederick Forsberg και ο Erik Forsberg συνεχίζουν να διέπονται από την τόλμη και τον ενθουσιασμό της πειρατικής ζωής και να εφαρμόζουν με εμπνευσμένο τρόπο όσα διδάχτηκαν πλιατσικολογώντας. Θα συμφωνήσετε με την παραπάνω άποψη ακούγοντας την τέταρτη εργασία τους, όπου θα βρείτε ενθουσιώδη τραγούδια που θα διεγείρουν τη φαντασιακή δράση σας. Τέτοια θέλετε.

 

CLAYMOREAN – “Sounds From A Dying World”
Είναι ενδιαφέρον το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος από τη Σερβία και ακούγοντάς το θα διαπιστώσετε ότι στα φωνητικά της τραγουδίστριας Dejana Betsa Garcevic προσωποποιούνται τα ωραία δημιουργικά κίνητρα εκείνης και των τριών κυρίων που τη συνοδεύουν. Κινούνται μαχόμενοι στα πεδία του power, επιδεικνύουν ηρωισμό και αποδεικνύουν ότι έχουν μελετήσει πολλά και διάφορα ικανά σχήματα του είδους. Όταν μάλιστα διασκευάζουν όμορφα το “Astral Rider” των Cloven Hoof, τότε ο καλοπροαίρετος ακροατής θα σκεφτεί ότι, αν κάποια στιγμή αναβαθμίσουν κι εκείνοι τη συνθετική δεινότητά τους, τότε θα διεκδικήσουν περισσότερα. Ειλικρινείς, όχι γραφικοί ή υπερβολικοί, γίνονται συμπαθείς.

 

CLOVEN ALTAR – “Enter The Night”
Και στο δεύτερο άλμπουμ του σχήματος ο δραστήριος σουηδός Cederick Forsberg έχει παίξει όλα τα όργανα και ο αμερικανός Dustin Umberger έχει αναλάβει τα φωνητικά. Οι δυο τους αποδεικνύουν έτσι ότι δεν χρειάζονται άλλους προκειμένου να συνθέσουν ωραία, μικρής διάρκειας, φουριόζικα τραγούδια. Αποτελούν αποτελέσματα αφομοιωμένης αισθητικής, εύστοχης μεταφοράς του παλιού heavy γούστου, δυναμικές επανεκθέσεις του πρώτου μισού της δεκαετίας του ’80, διόλου γραφικές. Με σβέλτο παίξιμο, με αναλόγως φλογερά κιθαριστικά σόλο και περισσό ενθουσιασμό σάς προσφέρουν υλικό σταθερά ζωηρό και ευχάριστο σε όλη του τη διάρκεια και εσείς θα εκτιμήσετε πολύ θετικά τα κίνητρά τους.

 

FIRE STRIKE – “Slaves Of Fate”
Η τραγουδίστρια Aline Nunes και οι τέσσερις κύριοι που τη συνοδεύουν φορούν θεόστενα παντελόνια και δερμάτινα μπουφάν και δηλώνουν ότι παίζουν «παραδοσιακό heavy metal». Αν και ως σχήμα υφίστανται αρκετό καιρό, οι ενθουσιώδεις μουσικοί από το Σάο Πάολο τώρα παρουσιάζουν το πρώτο τους άλμπουμ και επιβεβαιώνουν την παραπάνω θέση τους. Ακούγοντάς τους πάντως κανείς, δεν θα παραβλέψει ότι διαθέτουν γενικώς περιθώρια βελτίωσης, ότι θα μπορούσαν να είχαν πετύχει μια καλύτερη παραγωγή και να μη συγκαλύπτουν κάποια πράγματα χάριν ύφους. Οι δε ουρανομήκεις κραυγές της Nunes είναι μεν πειστικές, όχι όμως πάντα λειτουργικές. Ας συνεχίσουν προσεκτικότερα.

 

YURI FULONE – “Your Kingdom Will Fall”
Μετά από τρία ep, ο βραζιλιάνος μουσικός παρουσιάζει το πρώτο του άλμπουμ, έχοντας αναλάβει κι αυτή τη φορά όλα τα όργανα. Αν είστε οπαδός π.χ. των Manowar, των Battleroar ή των Doomsword, θα αντιληφθείτε τα κίνητρα και την αισθητική του, θα κατανοήσετε την επιθυμία να διαχειρίζεται αυτός όλες τις πτυχές των συνθέσεών του. Όσο πιο κοντά είστε στον επικό χώρο, τόσο θετικότερα θα εκτιμήσετε το υλικό του. Από την άλλη, ίσως πάλι θεωρήσετε ότι ενίοτε τα φωνητικά γίνονται αρκετά στομφώδη. Ο ίδιος πάντως, αν το επιθυμεί, μπορεί να οργανώσει ακόμη καλύτερα την παραγωγή του.

 

NUMENOR – “Chronicles”
Για συγκρότημα με ευθεία τη σύνδεσή του με τον κόσμο του Τόλκιν, το τρίτο άλμπουμ του αποδεικνύεται συνεπές αυτής. Εργασία σοβαρών προθέσεων πέντε μουσικών από το Βελιγράδι, ειδικευμένων στο power και αποφοίτων της ευρωπαϊκής σχολής διαχείρισης της φαντασίας, ενδιαφέρει όσους εκτιμούν τη ζωηρή μουσική επένδυση της δράσης. Φιλόδοξη, θα ηχούσε εντυπωσιακότερη μόνο αν είχε τύχει επεξεργασίας από κάποιον ακριβό μηχανισμό παραγωγής. Με φωνητικά ευκρινή και black, τα πρώτα είναι ταιριαστά του όλου ύφους, τα δεύτερα θα μπορούσαν να είχαν αντικατασταθεί με εκείνα κάποιου ασκημένου στην ηθοποιία τραγουδιστή. Η συμπεριλαμβανόμενη διασκευή του “Valhalla” των Blind Guardian εξηγεί τα παραπάνω.

 

PALANTIR – “Lost Between Dimensions”
Κοιτάξτε μέσα στην σφαίρα του Τόλκιν, από την οποία εμπνεύστηκαν την επωνυμία τους οι τρεις νεαροί από τη Στοκχόλμη, και δείτε το ευοίωνο μέλλον τους. Με το πρώτο τους άλμπουμ αποδεικνύουν ότι έχουν μελετήσει σωστά τους εκπροσώπους του σκανδιναβικού συμφωνικού μεταλλικού χώρου, ακούγοντάς το ίσως μάλιστα θελήσετε να εντοπίσετε την επιρροή των Lost Horizon ή των Tad Morose. Ωραίο, ελεγχόμενα ατμοσφαιρικό, με εύστοχη, διακριτική ένταση σε όλη του τη διάρκεια, με φωνητικά ταιριαστά στη φαντασιακή φόρτιση των θεμάτων που επενδύει, το υλικό τους κερδίζει άνετα την καλή σας γνώμη. Εγείρουν κομψές αξιώσεις, τίθενται υπό ευχάριστη παρακολούθηση.

 

STEREO NASTY – “Twisting The Blade”
Το νέο, δεύτερο άλμπουμ των τεσσάρων ιρλανδών μουσικών θα σας κάνει καλή εντύπωση, γιατί αναδεικνύει τις σωστά αφομοιωμένες επιρροές τους από τους Judas Priest και τους W.A.S.P., τους Malice, γενικότερα την αμερικανική πλευρά του μετάλλου όπως αυτή ακούστηκε κατά τη δεκαετία του ’80. Με τις συνθέσεις τους δεν επιχειρούν να παρουσιάσουν κάτι διαφορετικό από το αναμενόμενο, ξέρετε όμως πως όταν αυτή η έντιμη στάση συνδυάζεται με ένα καλό εκτελεστικό επίπεδο, το αποτέλεσμα είναι επίσης ενδιαφέρον, όχι γραφικό. Με μια αναβαθμισμένη παραγωγή και μια φροντισμένη εικόνα τους, οι συγκεκριμένοι κύριοι μπορούν να κερδίσουν πόντους θετικής δημοτικότητας.