SPINEFARM RECORDS

Οκτώ νέα άλμπουμ!

 Χωρίς να υπάρχει πρόθεση να μειωθεί το ενδιαφέρον σας για τα υπόλοιπα πραγματικά καλά άλμπουμ, παρακαλείσθε να αποδεχθείτε το γεγονός ότι ο Michael Monroe έχει οπαδούς.

MICHAEL MONROE – “Best Of”
Το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ, “Nights Are So Long”, δεν είχε κυκλοφορήσει στην Ελλάδα μέσω κάποιου επίσημου διανομέα και όσοι τότε δήλωναν οπαδοί των Hanoi Rocks έκαναν ανάρπαστα όσα αντίτυπα έφταναν εδώ ως εισαγωγής. Οι ίδιοι συνέχισαν να παρακολουθούν την πορεία του χαρισματικού τραγουδιστή και συνθέτη, μπορούν και να αναφέρουν περιπτώσεις όπου άλλοι επιτυχημένοι μουσικοί αναγνώρισαν την επιρροή εκείνου. Σήμερα, μπορούν να δηλώνουν χαρούμενοι με την παρουσιαζόμενη εμπλουτισμένη σύνοψη της προσωπικής καριέρας του, ίσως μάλιστα επιχειρήσουν να σας εξηγήσουν πώς το νεανικό ταλέντο του Φινλανδού αντανακλάται στην εξαιρετική σχέση του με τον φωτογραφικό φακό. Συμβουλευτείτε τους.

 

FLOGGING MOLLY – “Life Is Good”
Εν αναμονή της εμφάνισής του στο Rockwave, ευκαιρία να θυμηθείτε τους ιδιαίτερους δεσμούς που έχετε αναπτύξει με την Ιρλανδία. Το σχήμα, βεβαίως, εδρεύει στην Αμερική, ο γεννημένος όμως στο Δουβλίνο τραγουδιστής, Dave King, μεταφέρει στα τραγούδια του με ωραίο τρόπο και χωρίς γραφικότητες όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της πατρικής μουσικής κουλτούρας του. Έτσι λοιπόν, αν κάποτε δηλώσατε θαυμαστές π.χ. των Pogues, αν ενθουσιαστήκατε με τα γήινα ηχοχρώματα των παραδοσιακών οργάνων, αν συμμεριστήκατε τις πολιτικές ανησυχίες άλλων συμπατριωτών τους, τότε το παρουσιαζόμενο έκτο, αφηγηματικό άλμπουμ του έντιμου συγκροτήματος μπορεί όντως να κάνει τη ζωή σας καλύτερη.

 

HELL OR HIGHWATER - “Vista”
Η περιοχή από την οποία τιτλοφορήθηκε το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος βρίσκεται λίγα μίλια βορείως του Σαν Ντιέγκο. Ο τραγουδιστής Brandon Saller (τυμπανιστής για τους Atreyu) και οι συμπαίκτες του έλαβαν την έμπνευση για τα νέα τραγούδια τους από όλα όσα αποπνέει η συγκεκριμένη τοποθεσία και το αποτέλεσμα κρίνεται τουλάχιστον ευχάριστο, ευτυχώς όχι γραφικό. Έχει ξανασυμβεί να αποτυπώνεται μουσικά η αποσυμπίεση, η αλλαγή βιορυθμών, η ισορροπία που επιφέρει η έκθεση σε ένα ήπιο αμερικανικό κλίμα, στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτές μετουσιώθηκαν σε τραγούδια ποικίλου ύφους, ενδεικτικά της έφεσης των δημιουργών τους στην ελεγχόμενη δυναμική μελωδικότητα. Ωραία.

 

THE ONE HUNDRED – “Chaos & Bliss”
Οι τέσσερις νεαροί λονδρέζοι που υπογράφουν το παρουσιαζόμενο πρώτο άλμπουμ τους δηλώνουν ότι επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τα χαρακτηριστικά του metalcore, πράγμα που είναι θεμιτό. Εισάγουν στα τραγούδια τους ηλεκτρονικής υφής ήχους καθώς και στοιχεία rap, πράγμα που τα καθιστά ενδιαφέροντα. Παίζουν με τη δέουσα εκρηκτικότητα, με άνεση γίνονται επιθετικοί, χειρίζονται ωραία τις διακυμάνσεις της φόρτισής τους, δείχνουν διατεθειμένοι να προχωρήσουν και σε άλλες μουσικές δηλώσεις. Ως παιδιά της γενιάς τους, φαίνεται πως κερδίζουν το κοινό στο οποίο απευθύνονται, αν πάντως κάνουν τις κατάλληλες κινήσεις, μάλλον θα αυξήσουν τη δημοτικότητά τους. Θα τους συμπαθήσετε.

 

SEETHER – “Poison The Parish”
Αντί για την ανάπτυξη μιας επιχειρηματολογίας για την ποιότητα του  έβδομου άλμπουμ του συγκροτήματος, καλύτερα να ανακαλέσετε τα χαρακτηριστικά εκείνα που θεωρείτε ότι δικαιολογούν την ως τώρα επιτυχημένη πορεία του. Μπορείτε ίσως να σκεφθείτε ότι οι μουσικοί που το απαρτίζουν έχουν τον δικό τους τρόπο να νοηματοδοτούν ηχητικά τις δηλώσεις τους, ότι ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων που κινούνται στον ίδιο χώρο επειδή απλώς είναι ικανοί, άμεσοι και εύστοχοι στην έκφρασή τους. Αυτή τη φορά μάλιστα ο τραγουδιστής Shaun Morgan ανέλαβε την παραγωγή του δίσκου, άρα μπορείτε να είστε σίγουροι ότι το αποτέλεσμα είναι αντιπροσωπευτικό των προθέσεών τους.

 

THE SWORD – “Greetings From…”
Έχετε σίγουρα καλούς προσωπικούς λόγους για να συμπαθείτε το συγκρότημα από το Ώστιν, οπότε και θα επιδείξετε το ανάλογο ενδιαφέρον για το παρουσιαζόμενο νέο άλμπουμ. Πρόκειται για μια συλλογή εννέα τραγουδιών του ηχογραφημένων ενώπιον κοινού, μια σύνοψη της ως τώρα, ομολογουμένως ωραίας, πορείας του. Είτε επειδή αποδίδετε την ποιότητα του κουαρτέτου στην καταγωγή του, είτε επειδή σας αρέσει ο τρόπος με τον οποίο έχει κατά καιρούς αντλήσει τα ποικίλα στιχουργικά θέματά του, είτε επειδή, βεβαίως, σας αρέσει ο ήχος του, ξέρετε ότι οι μουσικοί που το απαρτίζουν υποστηρίζουν το προφίλ τους με συνέπεια. Και αυτό μετράει.

 

VARIOUS ARTISTS – “Punk Goes Pop Vol. 7” (Fearless)
Shawn Mendes, Bruno Mars, Kehlani, The Weeknd, Adele, Justin Bieber, Drake, Twenty One Pilots, Ed Sheeran, James Bay, Taylor Swift, The Chain-smokers, Martin Garrix & Bebe Rexha: Σε συνέχεια της επιτυχημένης σειράς, το νέο άλμπουμ περιλαμβάνει διασκευές πρόσφατων επιτυχιών των παραπάνω καλλιτεχνών. Μπορεί κάποιες να μην τις ξέρετε ή να τις έχετε ακούσει από το δωμάτιο της κόρης σας, μπορείτε πάντως να προσέξετε εδώ την ζορισμένη εκδοχή τους. Σαφώς εύτακτο ηχητικά, το συγκεκριμένο υλικό δεν φέρει κάτι από το ξεφτισμένο punk που θυμάστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απίθανο να σας αρέσει.

 

VOLUMES – “Different Animals” (Fearless)
Το κουιντέτο από το Λος Άντζελες παρουσιάζει το τρίτο του άλμπουμ, το πρώτο με τον Myke Terry στα επιμερισμένα φωνητικά, και δικαιολογεί την καλή γνώμη των θιασωτών του metalcore για το σχήμα. Με οργίλο, μηχανιστικό ύφος, διαχειριζόμενη επιθετικότητα και αποθέματα μελωδικού συναισθηματισμού, σε παραγωγή σύμφωνη με τα σημερινά  δεδομένα, το συγκεκριμένο υλικό αναδεικνύει την ωραία δυναμική των κατασκευαστών του. Kαλοί, καταρτισμένοι, μπορούν να γίνουν αρεστοί και σε όσους δεν είναι θιασώτες του χώρου, επειδή ακούγονται πειστικοί, μπορούν επίσης να εξελίξουν και να αναδείξουν ένα προσωπικό ύφος. Είναι προφανές ότι έχουν επενδύσει στον δίσκο αυτό, ακούστε τους.