Logo
Print this page

SLEASZY RIDER RECORDS

SLEASZY RIDER RECORDS

Δέκα νέα άλμπουμ!

Η κινητικότητα που επιδεικνύει η ελληνική εταιρεία και το εύρος των προτάσεών της καθιστούν τα παρακάτω άλμπουμ αξιοπρόσεκτα.

ANCIENT - “Trolltaar”
Το ep με τον παραπάνω τίτλο κυκλοφόρησε το 1995 και σήμερα επανεκδίδεται με την προσθήκη τεσσάρων κομματιών από το άλμπουμ “Svartalvheim”, όλα σε νέο mastering από τον Mika Jussila. Τρία από αυτά είναι ηχογραφημένα ενώπιον νορβηγικού κοινού το 1993, ένα από αυτά συμπεριλαμβάνεται στην εκδοχή της προπαραγωγής του, και ένα άλλο σε διαφορετική μείξη. Αν διατηρείτε βιώματα από εκείνη την εποχή, ξέρετε ότι οι όποιες εκτελεστικές αδυναμίες των μουσικών που απάρτιζαν το σχήμα δεν υπολογίζονταν μπροστά στην κακότητα που αφουγκραστήκατε εγκαίρως, θυμάστε ότι είχατε τα αντανακλαστικά να διακρίνετε τις προθέσεις του Aphazel. Πρόθυμα λοιπόν ξανακούτε τα κομμάτια.

 

ASTARTE – “Doomed Dark Years”
Το 1998 η Tristessa, η Kinthia και η Nemesis εισήλθαν με αποφασιστικότητα στον παρεξηγήσιμο χώρο του black κυκλοφορώντας το πρώτο τους άλμπουμ και αυτομάτως κέρδισαν την προσοχή του λαού, όχι πάντως μόνο λόγω του φύλου τους. Είχαν πετύχει να συνδυάσουν τις επιρροές τους από τη νορβηγική και την ελληνική σκηνή με ενδιαφέροντα τρόπο, τις είχαν επίσης αποτυπώσει με ένα πείσμα που δεν επέτρεπε παρανοήσεις σχετικά με τη σοβαρότητα που επιδείκνυαν. Σήμερα, το συγκεκριμένο άλμπουμ επανεκδίδεται με την προσθήκη πέντε κομματιών από πρόβες, υπενθυμίζει τα κίνητρά τους, ακούγεται με φόρτιση από όσους γνώρισαν την εκλιπούσα. Σεβαστικά τιμητικό.

 

AZRAEL’S BANE – “Modern Day Babylon”
Ένας λόγος για τον οποίο θα ασχοληθείτε με το εν λόγω κουιντέτο είναι ότι εδρεύει στο Χιούστον, δηλαδή επαληθεύει την καλή σας γνώμη για την ποιότητα της μεταλλικής παραγωγής του Τέξας. Η παρουσιαζόμενη κυκλοφορία αποτελεί την αθροιστική επανέκδοση των δύο άλμπουμ του σχήματος, του “Wings Of Innocence” του ’05 και του “Modern Day Babylon” του ’09, λειτουργεί μάλλον ως σημείο επανεκκίνησής της δράσης του. Αν λοιπόν δηλώνετε οπαδοί του αμερικανικού power, εύκολα θα διακρίνετε τις ικανότητες και την πείρα της συγκεκριμένης ομάδας, θα σκεφθείτε ότι η όποια μελλοντική της ανάδειξη είναι ζήτημα συντονισμένων, αποτελεσματικών κινήσεων.

 

BLOODPHEMY – “Bloodline”
Αν είστε σε θέση να αναγνωρίσετε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του death ύφους των Κάτω Χωρών, τότε δεν χρειάζεστε κάτι παραπάνω για να εκτιμήσετε θετικά τη μεστή επιθετικότητας μουσική του σχήματος. Οι πέντε οργανοπαίκτες που το απαρτίζουν έχουν θητεύσει σε συγκροτήματα όπως οι Altar, οι Pleurisy, οι Beyond Belief και στο παρουσιαζόμενο πρώτο τους άλμπουμ ακούγονται σωστά συντεταγμένοι και αποτελεσματικοί. Χωρίς φιοριτούρες, αλλά με ακρίβεια στις κινήσεις τους, δεν πρωτοτυπούν, με τον τρόπο τους δεν σας επιτρέπουν το να τους αγνοήσετε. Με σαφώς αφομοιωμένες, επίσης, τις αμερικανικές επιρροές τους, αποδεικνύουν ότι η καλαισθησία είναι αποτέλεσμα έγκαιρης καλλιέργειας. Σας αρέσουν.

 

BULLET-PROOF – “Forsaken One”
Προ καιρού, στην Αθήνα, το ιταλικό συγκρότημα απέδειξε ότι αποδίδει καλά επί σκηνής, επειδή προετοιμάζεται προσεκτικά. Ακούγοντας το δεύτερο άλμπουμ του θα σκεφτείτε ότι εργάστηκε επιδεικνύοντας την ίδια επιμέλεια. Με επιρροές από τότε που το thrash είχε ακόμη ευθείες συνδέσεις με το παραδοσιακό γρήγορο heavy, αλλά και κατοπινές στον ίδιο χώρο, κυρίως αμερικανικές, το υλικό του ευτυχώς δεν ακούγεται επιτηδευμένα ρετρό. Τα μέλη του κουαρτέτου προσέχουν τα θέματα που πραγματεύονται στιχουργικά, οργανώνουν αναλόγως τη μουσική, έχουν ωραία, ταιριαστά κιθαριστικά σόλο. Αισίως βρίσκονται στο σημείο όπου οποιαδήποτε περαιτέρω ανάδειξή τους θα γινόταν με μια δραστική παραγωγή. Λειτουργική ομάδα.

 

HESPERIA – “Caesar (Roma Vol. I)”
Ο Hesperus συνεχίζει να πραγματεύεται ωραία θέματα σχετικά με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και η νέα του μεταλλική όπερα είναι εμπνευσμένη από τον Ιούλιο Καίσαρα. Για άλλη μια φορά, έχει ηχογραφήσει μόνος όλα τα όργανα και τα φωνητικά, αλλά φτάνοντας στο έκτο του άλμπουμ κάθε καλοπροαίρετος και ταυτιζόμενος με τις ιστορικές αναζητήσεις εκείνου ακροατής θα αναρωτηθεί πώς θα ηχούσε  το συγκεκριμένο υλικό αν ο δημιουργός του συνέπραττε με κάποιον που θα ήταν συντονισμένος μεν στο πνεύμα του, διατεθειμένος δε να του προτείνει κάποιες άλλες διατάξεις συχνοτήτων. Μεγαλόσχημη πάντως αφήγηση, ανάλογη του μεγαλείου που καταγράφει, ιδιάζοντος ύφους.

 

 

ANGELO PERLEPES’ MYSTERY – “Mystery” – “Tales…”
Το 1991 ο αθηναίος κιθαρίστας είχε φορέσει τα μαύρα του Blackmore και με την ίδια φούρια που επιδείκνυε στο δικό του παίξιμο μπορούσε να εξηγεί στους αδαείς ζητήματα μουσικής θεωρίας και αρμονίας. Παθιασμένος στις αναλύσεις του, ιδίως, για τον Μπαχ, τον Παγκανίνι, έγινε ο πρώτος -και  μόνος- σκληρός που έβγαλε δίσκο τότε μέσω της ιστορικής εταιρείας Wipe Out. Καταχωρήθηκε ως ο ντόπιος εκφραστής του νεοκλασικού ύφους, χρειάστηκαν όμως οκτώ χρόνια για να παρουσιάσει το δεύτερο άλμπουμ του, αυτή τη φορά από την Unisound, και με τη συνεργασία μουσικών που κανείς τους δεν περιλαμβανόταν στην πρώτη σύνθεση του σχήματος. Η υποδοχή του υλικού του ήταν ξανά θερμή, οι προσδοκίες των φίλων του τονώθηκαν, είχε κάνει μια ακόμη δυναμική δήλωση. Σήμερα, και αφού ο Νίκος Παπακώστας ανέδειξε τεχνικά και με σεβασμό ωραία στοιχεία τους, τα δύο αυτά άλμπουμ επαναδιατίθενται και οπωσδήποτε θυμίζουν πολλά και διάφορα. “Do Me Love”, “Unicorn”, “The Hawk And The Wolf”, τα ακούτε και τα προτείνετε σε όσους νεαρότερους έχουν παρεξηγήσει τον ενθουσιώδη διδακτισμό του δημιουργού τους.

 

NATHORG – “Torch Holder Ov Death”
Πληροφορούμενοι ότι το εν λόγω συγκρότημα εδρεύει στην Τεχεράνη, ίσως σκεφτείτε ότι αξίζει να επιδείξετε κάποιο ενδιαφέρον για το παρουσιαζόμενο δεύτερο άλμπουμ του, απλώς και μόνο λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν στη χώρα του. Ακούγοντάς το θα διαπιστώσετε ότι το σχήμα δεν χρειάζεται την αφ’ υψηλού συμπάθειά σας για τον παραπάνω λόγο, αντιθέτως θα υποθέσετε βάσιμα ότι, αν το κουαρτέτο είχε τις ευκαιρίες να τριβεί εντός του ευρύτερου γεωγραφικού black χώρου, τα κίνητρά του θα το αναδείκνυαν. Με φιλτραρισμένες τις ποικίλες επιρροές από τα ισχυρά ονόματα του ιδιώματος, η εργασία του ηχεί υπολογίσιμα απειλητική.

 

WRITTEN ΙΝ TORMENT – “Si Vis Pacem, Para Bellum”
Άγγλος, καλλιεργημένος στην κακότητα, ο Leviathan, παρουσιάζει το δεύτερο άλμπουμ του προσωπικού του οχήματος. Αιματοβαμμένος, με σαφήνεια στόχων, έχει ηχογραφήσει όλα τα όργανα και τα φωνητικά μόνος, προσφέρει ένα ακόμη ωραίο δείγμα, εξτρεμιστικού, αυστηρού black. Με πολλά ενδιαφέροντα σημεία, το υλικό του θα βρει ανταπόκριση από όσους θιασώτες του χώρου δεν αρκούνται σε μια πρόχειρη εκτίμηση, αλλά αναγνωρίζουν τις καλές προθέσεις και διακρίνουν την ποικιλία του ιδιώματος. Ίσως θα μπορούσε κάπου να είχε φανεί λίγο πιο επιλεκτικός ή υπομονετικός, αλλά αυτό είναι μια υπόθεση που δεν χαρακτηρίζει αρνητικά τη συνέπεια που επιδεικνύει.

(c) flightofpegasus.gr