SPINEFARM RECORDS

Επτά νέα άλμπουμ!

Το δίχως άλλο, εμπιστεύεστε τις προτάσεις της εν λόγω εταιρείας.

HE IS LEGEND – “few”
Σίγουρα το συγκρότημα από τη Βόρεια Καρολίνα κερδίζει τη συμπάθειά σας με την επωνυμία του, υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι για να ενδιαφερθείτε για το νέο, πέμπτο άλμπουμ του. Είναι μια πραγματικά αξιόλογη εργασία, ένα σύγχρονο αμερικανικό προϊόν, στο οποίο συνοψίζονται ποικίλες επιρροές του κουιντέτου. Ακούγοντας τα ευσύνοπτα, ευτυχώς, τραγούδια του θα εκτιμήσετε τις εύστοχες μελωδικές και ρυθμικές γραμμές και τα ωραία φωνητικά. Σταδιακά θα διαπιστώσετε μια διακριτική μετατόπιση ύφους από το νότιο rock στις πρόσφατες τάσεις της βραδύτητας, κάποιες ψυχεδελικές παρεκκλίσεις, ίσως μάλιστα θελήσετε να επαληθεύσετε και κάποιες καταβολές των Soundgarden. Φερθείτε ευγενικά, ακούστε το.

 

DARKE COMPLEX – “Point Oblivion”
Κατά καιρούς εμφανίζεται κάποιο συγκρότημα η μουσική του οποίου είναι συνδυαστική ετερόκλητων επιρροών, αθροισμένων λόγω μιας ιδιαίτερης αίσθησης του χιούμορ και νεανικού σαρκασμού. Το ίδιο ηχεί πειστικό, αυτό ως αποτέλεσμα της εμπιστοσύνης των μελών του στους εαυτούς τους, και τότε λέγεται ότι το σχήμα έχει προσωπικότητα. Τέτοια είναι η περίπτωση των τεσσάρων μουσικών από το Χιούστον, της μείξης  σθένους και συναισθηματισμού που παρουσιάζουν στο πρώτο τους άλμπουμ. Πραγματοποιούν νύξεις hip hop, τόσες ώστε να υπογραμμίζουν τον διαταρακτικό χαρακτήρα των θεμάτων τους και, αν κρατήσουν υπό έλεγχο την εκτίμησή τους π.χ. στους Linkin Park, θα πάνε μπροστά.

 

DEAD BY APRIL – “Worlds Collide”
Το τέταρτο άλμπουμ των τεσσάρων μουσικών από το Γκέτεμποργκ μπορεί να κερδίσει την καλή σας γνώμη, ακόμη κι αν σκέφτεστε ότι τα συγκροτήματα που εκκίνησαν από το metalcore παγιδεύτηκαν στους συναισθηματισμούς τους. Ακούγοντάς το δεν θα αρνηθείτε ότι πρόκειται για μια προσεγμένη παραγωγή, με διακριτικές λεπτομέρειες, ότι περιέχει τραγούδια ωραία, εύληπτα, κάποια που χαρακτηρίζονται ως καλοκαιρινή pop, κάποια με επιθετικές εξάρσεις που επιτρέπουν στους συνθέτες τους να συναντιούνται στην ίδια σκηνή π.χ. με τους Avenged Sevenfold, τους Slipknot, τους Disturbed. Εργασία μοντέρνου, ισορροπημένου και μελωδικού δυναμισμού, προϊόν σαφών προθέσεων, διασφαλίζει την καλή συνέχεια του συγκροτήματος.

 

ROYAL THUNDER – “WICK”
Οι τέσσερις μουσικοί από την Ατλάντα παρουσιάζουν το τρίτο τους άλμπουμ, δηλαδή βρίσκονται σε μία φάση όπου ό,τι κάνουν μπορεί να θεωρείται υπεύθυνα αντιπροσωπευτικό τους. Συνεχίζουν να συνδυάζουν τις επιρροές τους από το κλασικό, το ψυχεδελικό, το προοδευτικό rock, και επενδύουν πολλά στις φορτισμένες ερμηνείες της τραγουδίστριας Mlny Parsonz. Είναι ενδιαφέρον το υλικό τους, αν και σε αρκετά σημεία υποθέτει κανείς πως θέλησαν να προβάλουν, με επιτακτική ηπιότητα, την όποια ιδιαιτερότητα του ύφους τους. Αν αποφασίσουν να παίξουν με τους παραδοσιακούς όρους της εμπορικότητας, τότε μάλλον μπορούν να πετύχουν περισσότερα, και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Να τους ελέγξετε.

Τα παρακάτω άλμπουμ εκδίδονται υπό την ετικέτα της Candlelight.

ANCIENT ASCENDANT “Raise The Torch”
Το βρετανικό συγκρότημα μπορεί να παράγει με άνεση αξιόλογο υλικό κακότητας, να συνδυάζει τις death και black καταβολές του με εύσχημο τρόπο και αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό με την ακρόαση του τρίτου του άλμπουμ. Στη διάρκειά της όμως θα διαπιστώσετε, με μια κάποια έκπληξη, ότι το κουαρτέτο έχει και μια, ας πούμε, εύθυμη hard rock πλευρά. Τα κομμάτια του γίνονται ενδιαφέροντα όταν περιλαμβάνουν μελωδικά, ζωηρά σημεία, που με άλλα φωνητικά θα έδιναν διαφορετική εντύπωση. Προϊόντα σαφώς συντονισμένης δουλειάς, καθιστούν την ομάδα που τα επεξεργάστηκε τουλάχιστον συμπαθή, οπότε αξίζει να προσέξετε τη νέα της αυτή πρόταση.

 

COLTSBLOOD - “Ascending Into Shimmering Darkness”
Οι τρεις μουσικοί από το Λίβερπουλ παρουσιάζουν στο νέο, δεύτερο άλμπουμ τους άλλη μια σειρά πεισματικών διαδόσεων της σκοτεινής τους ενέργειας κόντρα σε ένα περιβάλλον αφύσικης βαρύτητας. Με περιορισμένες τις όποιες ταλαντώσεις μπορούν οι ίδιοι να προκαλέσουν και με στρεβλωμένη τη διάχυση των ηχητικών κυμάτων τους, απευθύνονται σε όσους μπορούν να αντιστοιχίσουν στην άκομψη βραδύτητα κάποια διανοητική ή συναισθηματική πρόκληση. Σαφώς και δεν συνθέτουν μουσική για να ευθυμήσετε, κυρίως δημιουργούν ηχοτοπία μιας αβυσσαλέας, οδυνηρής κατάστασης στην οποία μάλλον δεν θα θέλατε να εκτεθείτε. Κάποιοι θα τους παραλληλίσουν με τους Winter, αλλά κάτι τέτοιο ελέγχεται.

 

SHORES OF NULL - “Black Drapes For Tomorrow”
Το συγκρότημα από τη Ρώμη παρουσιάζει το δεύτερο άλμπουμ του και σαφώς είχε την πρόθεση να επιβεβαιώσει τις ωραίες εντυπώσεις που είχε κερδίσει με το προηγούμενο, “Quiescence”. Το πετυχαίνει. Απευθύνεται με μεγάλη συνέπεια στους ακροατές των Paradise Lost, των Katatonia και αυτοί θα αναγνωρίσουν στο συγκεκριμένο υλικό την αρτιότητα της παραγωγής, αλλά και την εντιμότητα που απαιτείται ώστε να αποδοθεί σωστά το όλο ύφος. Το κουιντέτο θα μπορούσε να είχε δουλέψει λίγο περισσότερο τη μοναδικότητά του, να απομακρυνόταν από τις επιρροές του, αλλά αυτό είναι κάτι που δεν θα σας απασχολήσει τώρα.