ARTEMISIA

“Rito Apotropaico” (Onde Roar)

Οι ιστοριοδίφες της ιταλικής σκηνής δεν πρέπει να συγχέουν το συγκρότημα της τραγουδίστριας Anna Ballarin και των κυρίων που τη συνοδεύουν με εκείνο που υπό την ίδια ωραία επωνυμία και καταγωγή έδρασε παλιότερα. Οι εν λόγω μουσικοί παρουσιάζουν το τέταρτο άλμπουμ τους, χαρακτηρίζουν τη μουσική τους ως rock και μελωδικό stoner, δεν ηχούν όμως τυπικοί του ιδιώματος. Εκφράζονται στη μητρική τους γλώσσα, αποδεικνύονται αρκετά ευέλικτοι στις συνθέσεις τους, σίγουρα τα γυναικεία φωνητικά τις καθιστούν ενδιαφέρουσες, διόλου πληκτικές λόγω της ποικιλίας του ύφους τους. Ως οργανοπαίκτες, υλοποιούν τις ιδέες τους άνετα, ακούγονται συνδυαστικοί πολλών επιρροών, που όμως έχουν φιλτραριστεί από το προσωπικό τους γούστο. Θα περίμενε πάντως κανείς από τους ίδιους ο γενικότερος ήχος τους να ήταν οργανωμένος με έναν τρόπο που θα αναδείκνυε με ακόμη πιο κολακευτικό τρόπο το προφίλ τους. Ειλικρινείς στην έκφρασή τους, διαμορφωμένη η αισθητική τους, ιδιαίτερη η άποψή τους, είναι συμπαθείς.