FRONTIERS RECORDS

Agarthic, Cup Outrun, False Memories, Land Of Gypsies, Mercury X, Perfect Plan, The Murder Of My Sweet, Zelbo!

 Οι νέες προτάσεις της εταιρείας έχουν ωραίες εκπλήξεις.

AGARTHIC – “The Inner Side”
Κάποιες εργασίες δεν μπορούν παρά να ακούγονται ως προϊόντα σοβαρών προθέσεων, ακριβώς επειδή τα προαπαιτούμενά τους σχετίζονται στην άρτια γνώση της σύνθεσης. Το πρώτο άλμπουμ του ιταλικού συγκροτήματος είναι ένα από αυτά, αποτελεί κατασκευή εκσυγχρονισμένου ηχητικά συμφωνικού hard, μεγαλόσχημου αλλά και με την απαιτούμενη λεπτότητα. Φαίνεται πάντως ότι δεν εξυπηρέτησαν όλες οι συνθέσεις τη γενική ιδέα, παρά την εξυπηρετική παραγωγή του ικανού Aldo Lonobile. Ίσως κάποιες κορυφώσεις θα μπορούσαν να είναι επιτονισμένες, ίσως η δομή κάποιων τραγουδιών να εξυπηρέτησε το αφηγηματικό ύφος, όχι όμως και την αμεσότητά τους. Όπως και να έχει, το σχήμα προκαλεί ενδιαφέρον.

 

CAP OUTRUN – “High On Deception”
Πολύ ευχάριστη έκπληξη. Το πρώτο άλμπουμ των τεσσάρων σουηδών και του Chandler Mogel αποτελεί μια ξεχωριστή επιλογή στον αραιοκατοικημένο χώρο του prog/AOR ανώτερης στάθμης. Δεν είναι μόνο το γεγονός του ότι ο αγαπητός τραγουδιστής αισθάνθηκε άνετα με το συγκεκριμένο υλικό (και ήξερε πολύ καλά τι έκανε) που το αναδεικνύει. Είναι το ότι αυτό ακούγεται εμπνευσμένο διακριτικά από το παρελθόν, αλλά όχι γραφικό· τίποτε δεν ακούγεται εκβιασμένο ή προκλητικά μιμητικό. Και αναντίρρητα το πολύ καλό εκτελεστικό και συνθετικό επίπεδο των δημιουργών πρόσδωσε με ασφάλεια τη ροή και τη λεπτότητα που χρειαζόταν ο δίσκος. Ιδιαίτερος και απολαυστικός.

 

FALSE MEMORIES – “Echoes Of A Reflection”
Η Rossella Moscatello και οι τέσσερις κύριοι που απαρτίζουν το ιταλιάνικο συγκρότημα ετοιμάζουν το νέο τους άλμπουμ, βρίσκουν όμως την ευκαιρία να παρουσιάσουν ένα EP με διασκευές. Επιλέγουν τραγούδια από ονόματα που φανερώνουν τις καλές τους επιρροές και το καλό τους γούστο (Lacuna Coil, Paradise Lost, Katatonia, The Gathering, All About Eve) και βεβαίως εδώ δεν υπάρχει καμία ένσταση. Αυτό πάντως που δεν είναι σίγουρο είναι το αν ταιριάζουν οι ερμηνείες της τραγουδίστριας με όλα τα κομμάτια, αλλά ίσως αυτή πάλι να είναι μια εντύπωση λόγω του αποτυπώματός τους. Ακούγοντάς τα, ασυναίσθητα τα σιγοτραγουδάτε.

 

LAND OF GYPSIES – “Land Of Gypsies”
Ο Terry Ilous είναι από τους τραγουδιστής η ευθύτητα των οποίων δεν επιτρέπει παρερμηνείες, ίσως μάλιστα να είναι χαρακτηριστικό της αμερικανικής στάσης όπου η σαφήνεια έχει ρυθμιστική αξία στις σχέσεις. Στο παρουσιαζόμενο άλμπουμ του νέου του σχήματος αποδεικνύεται ότι εδώ αυτός είναι το αφεντικό και τα τραγούδια έχουν έναν παραδοσιακό ή blues σκληρό χαρακτήρα, που μπορεί άνετα να υποστηρίξει. Δεν πρόκειται για εκτόνωση κάποιου πληγωμένου εγωισμού· όταν ακούσετε το “Shattered” ή το “Somewhere Down The Line”, θα θυμηθείτε ότι μερικά πράγματα διατυπώνονται σωστά, μόνο όταν η ιδέα τους δεν είναι προσχηματική, συγκαταβατική. Προφανώς καταλαβαινόμαστε.

 

MERCURY X – “Imprisoned”
Η παρουσιαζόμενη, τρίτη εργασία των τεσσάρων σουηδών μπορεί να περιλαμβάνει πέντε κομμάτια, λογίζεται, όμως, ως άλμπουμ λόγω του ότι το ομώνυμό του έχει διάρκεια είκοσι λεπτών. Απηχεί παλιότερες τάσεις του φιλοπρόοδου μεταλλισμού, τόσο ως προς τη διάρθρωση των ιδεών όσο και προς τον ήχο, πράγμα που σίγουρα δεν είναι κακό, δεν είναι όμως σίγουρο ότι η ομάδα βρέθηκε σε φόρμα ή συνυπολόγισε τις εξελίξεις στο ιδίωμα. Από τις συνθέσεις λείπουν οι κατάλληλες υπογραμμίσεις και οι κορυφώσεις που θα προσέδιδαν αμεσότητα στο τολμηρό υλικό με αποτέλεσμα η συνολική εικόνα αδικεί τις ικανότητες των δημιουργών. Θεμιτό να επανέλθουν ανταγωνιστικοί.

 

PERFECT PLAN – “Live At The Sharpener's House”
Πρόκειται για τη δισκογραφική μεταφορά της διαδικτυακής εμφάνισης που έκανε το σουηδικό συγκρότημα μέσα από το στούντιο πέρυσι λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών. Σήμερα κυκλοφορεί ως υπενθύμιση του πόσο συνεπή στα ιδεώδη του AOR είναι τα μέλη του κουιντέτου και ενδιαφέρει σχεδόν αποκλειστικώς τους ομοϊδεάτες τους. Πραγματικά καλοί σε αυτό που κάνουν, ακόμη και αν η ώριμη στάση τους μπορεί να παρεξηγείται ως μεταχρονολογημένη διεκδίκηση ενός κοινού που δεν είναι πλέον τόσο ατίθασο ή ανανεούμενο, αποδίδουν με τον δέοντα τρόπο. Είναι σίγουρο ότι έτσι καταφέρνουν να αυξήσουν τις προσδοκίες για το επόμενο άλμπουμ τους.

 

THE MURDER OF MY SWEET – “A Gentleman's Legacy”
Και το νέο άλμπουμ του σχήματος είναι θεματικό, αποτελεί συνέχεια του “A Gentleman’s Hurricane”. Ο Daniel Flores σαφώς ξέρει ότι ένα τέτοιου είδους εγχείρημα δεν είναι μόνο ζήτημα πλοκής και αφήγησης, αλλά, -ίσως κυρίως- μουσικής επένδυσης. Συμπράττει μάλιστα με τον άξιο κιθαρίστα Mike Palace, αλλά το αποτέλεσμα δεν φαίνεται να είναι σταθερά ικανοποιητικό. Επίσης, η καλή τραγουδίστρια Angelica Rylin ακούγεται εγκλωβισμένη στην άποψη του συνθέτη. Ενώ τα τραγούδια έχουν την απαιτούμενη αυτονομία, δεν φαίνονται αρκετά πηγαία, ενώ οι ενορχηστρώσεις είναι οι δέουσες, φαντάζουν αναμενόμενες. Καταρτισμένος, δημιουργικός, αποτελεσματικός, αυτή τη φορά μάλλον βιάστηκε.

 

ZELBO – “In My Dreams”
Πίσω από τη συγκεκριμένη επωνυμία βρίσκεται ο νορβηγός οργανίστας Dag Selboskar, μουσικός έμπειρος, γνωστός από τη δράση του με τους Da Vinci, και το πρώτο του άλμπουμ υπό αυτή αβίαστα κρίνεται καλό. Πρόκειται για ένα ωραίο δείγμα σκανδιναβικού AOR, εκείνης της ποιότητας όπου η μελωδικότητα δεν είναι πρόχειρη ή σκοντάφτει σε θεωρητικές μειονεξίες. Αρκεί η ακρόαση έστω ενός τραγουδιού για να εκτιμήσετε την ισορροπία του ύφους, την εύρυθμη ροή, τη θετική αμεσότητά του όλου υλικού. Επίσης, εδώ δεν τίθεται ζήτημα απλότητας των συνθέσεων, δεν υποβαθμίζεται το άλμπουμ ως παλαιωμένο λόγω του ήχου του -τέτοιες αναλύσεις περιττεύουν.