COUNT RAVEN

“The Sixth Storm” (I Hate)

 Μετά από δώδεκα χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία το συγκρότημα επανέρχεται με ένα νέο άλμπουμ. Ίσως τόσα χρόνια να φαντάζουν πολλά, αλλά ας μην ξεχνάμε πως και το “Mammons War” κυκλοφόρησε δεκατρία χρόνια μετά το “Messiah Of Confusion”. Προφανώς οι μουσικοί που το απαρτίζουν αρέσκονται σε τέτοιου είδους επιστροφές αντί μιας πυκνότερης παρουσίας, αλλά ας δούμε τι είδους επιστροφή είναι αυτή.
 Τα τρία πρώτα τραγούδια του δίσκου (“Blood Pope”, “The Curse”, “The Nephilims”) είναι και τα πιο εύρυθμα, με τα doom στοιχεία να έχουν δευτερεύοντα ρόλο. Tο “Heaven’s Door” που ακολουθεί είναι ένα καθαρά ατμοσφαιρικό τραγούδι, η φωνή συνοδεύεται μόνο από τα πλήκτρα. Είναι εκείνο που χωρίζει το άλμπουμ στα δυο, μιας και στη συνέχεια τα κλασσικά αλά Sabbath θέματα αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο. Σε αργόσυρτους επικούς ρυθμούς, το “The Ending, The Giver And The Taker”, το “Baltic Storm” και το “Oden” είναι απολύτως επεξηγηματικά τού γιατί αγαπάμε την συγκεκριμένη σουηδική σκηνή. Το “Sixth Storm” κλείνει με το “Goodbye”, ένα κομμάτι στο ύφος του “Heaven’s Door”.
 Η σύνθεση του συγκροτήματος έχει αλλάξει μερικώς για μία ακόμα φορά και εδώ ο Dan “Fodde” Fondelius πλαισιώνεται από τους Samuel Cornelsen στο μπάσο (ο οποίος αντικατέστησε τον Fredrik Jansson) και τον Jens Bock ξανά στα τύμπανα.
 Με την εξαίρεση του Heaven’s Door, όλες οι συνθέσεις του δίσκου ξεπερνούν τα επτά λεπτά. Το “Oden” πλησιάζει απειλητικά τα δώδεκα, μέσα από έναν όργιο αλλαγών ρυθμών και riff, κάνοντας το “Sixth Storm” τη μεγαλύτερη σε διάρκεια κυκλοφορία των Count Raven έως τώρα.
 Παραμένοντας πιστοί στον ήχο και το ύφος της επωνυμίας τους, οι αγαπητοί αυτοί κύριοι φαίνεται πως είχαν την κατάλληλη διάθεση για να προσφέρουν μια απολαυστική εργασία.

     Γιάννης Λογγοβίτης