FRONTIERS RECORDS

Anette Olzon, Between Worlds, Inglorious, Seven Spires, Edge Of Paradise, Robin Red, Robledo, Vega!

 Οι προτάσεις της εταιρείας δεν σας αφήνουν αδιάφορους.

ANETTE OLZON – “Strong”
 Για το δεύτερο προσωπικό της άλμπουμ η αγαπητή τραγουδίστρια συνεργάστηκε στη σύνθεση των τραγουδιών με τον Magnus Karlsson, που ανέλαβε και την παραγωγή, ενώ τη μείξη οργάνωσε ο εξίσου αποτελεσματικός Jacob Hansen. Και μόνο από την αναφορά των ονομάτων γνωρίζετε ότι πρόκειται για μια ποιοτική κατασκευή, πλην όμως ακούγεται πλέον αρκετά εργοστασιακή. Χωρίς διόλου να δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις, δεν είναι προσβλητικό να ειπωθεί ότι κάτι αυθεντικότερο θα ήταν επιθυμητό, κάτι που θα ξέφευγε από το ιδίωμα στο οποίο η ερμηνεύτρια τυπικά κατατάσσεται. Προτιμάται στην εργασία της με τους Dark Element μεν, δεν περνά απαρατήρητη όμως εδώ δε.

 

BETWEEN WORLDS feat. Ronny Munroe – “Between Worlds”
 Οι ικανότητες του αμερικανού τραγουδιστή είναι γνωστές, το ύφος των ερμηνειών του πάντοτε εναρμονισμένο με το υλικό που πρόκειται να υποστηρίξει, οπότε είναι αναμενόμενο να θελήσετε να ακούσετε με ενδιαφέρον το νέο άλμπουμ του σχήματός του. Δεν θα απογοητευθείτε, ο ίδιος κινείται με υποδειγματική σταθερότητα στο εξευρωπαϊσμένο heavy της παραγωγής του Alessandro Del Vecchio, αναβαθμίζει μάλιστα συνθέσεις ο ήχος των οποίων έχει περάσει ήδη από την καλίμπρα άλλων. Lee Middleton, Jack Frost, Chris Caffery, Joel Hoekstra, όλοι καλοί φίλοι του, συμμετείχαν και εσείς ξέρετε ότι οι καλές, δοκιμασμένες παρέες αποτελούν εγγύηση στρωτής δουλειάς.

 

EDGE OF PARADISE – “The Unknown”
 Το συγκρότημα από το Λος Άντζελες παρουσιάζει το τέταρτο άλμπουμ του και ακούγεται ίσως πιο αποφασισμένο για τη διάκριση από ποτέ. Με παραγωγή στηριγμένη στις μοντέρνες σταθερές, το υλικό του διεκδικεί κυρίως την προσοχή ενός νεαρού κοινού, γίνεται αρεστό, επειδή ο δυναμισμός του ηχεί ανταγωνιστικός. Η τραγουδίστρια Margarita Monet έχει κεντρικό βεβαίως ρόλο στο εγχείρημα αυτό, ίσως κάπου να υπερβάλλει με την εφηβική της χροιά, η πρακτική της όμως είναι η δέουσα για το συγκεκριμένο ιδίωμα που φλερτάρει με την ποπ. Εσάς θα σας τραβήξει την προσοχή η ωραία ένταση που έχει αποτυπωθεί στις συνθέσεις.

 

INGLORIOUS – “Heroine”
 Whitney Houston, Miley Cyrus, Avril Lavigne, Christina Aguilera, Cyndi Lauper, Tina Turner, Heart, Joan Jett, Evanescence, Alanis Morissette, Halestorm: Αυτές είναι οι ηρωίδες των οποίων από ένα τραγούδι επέλεξε να διασκευάσει το καλό συγκρότημα και εσείς ίσως ήδη να υποθέτετε ποιο μπορεί να είναι. Όπως σε κάθε περίπτωση ανάλογης συλλογής, κάποιες συνθέσεις διατηρούν τον αντίκτυπό τους λόγω του ειδικού τους βάρους, κάποιες άλλες κρίνονται αναλόγως της σχέσης που έχετε με την πρώτη τους εκτέλεση. Στην προκειμένη περίσταση μπορείτε να πείτε ότι το κουιντέτο έκανε καλή δουλειά, έφερε τα πράγματα στα μέτρα του χωρίς να προσβάλλει. Ευχάριστη, άνετη κατάσταση.

 

ROBIN RED – “Robin Red”
 Ο σουηδός τραγουδιστής σάς είναι γνωστός ως μέλος των degreed και τώρα παρουσιάζει το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, που θα το ακούσετε ευχάριστα. Ο λόγος είναι ότι το hard που συνθέτει είναι απολύτως στρωτό, μπορεί να ηχεί αμερικανικό με τον τρόπο εκείνον που μόνο οι συμπατριώτες του πετυχαίνουν αβίαστα. Μελωδικό και εύρυθμο, θετικό, μεταφέρει τις εμπορεύσιμες και παραδοσιακές τάσεις του τέλους της δεκαετίας του ’70 και του ’80, ακούγεται άνετα σε όλη του τη διάρκεια χωρίς να γίνεται γραφικό. Υλικό που, προτού το αντιληφθείτε, σας αποφορτίζει με την οργανωμένη αμεσότητα και τον ελεγχόμενο ηλεκτρισμό του, εύσχημο.

 

ROBLEDO – “Wanted Man”
 Ο χιλιανός τραγουδιστής των Sinner's Blood κάνει ένα σοβαρό βήμα στην καριέρα του παρουσιάζοντας το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, ένα πραγματικά αντιπροσωπευτικό δείγμα των δυνατοτήτων του πάνω σε τραγούδια που έγραψε για αυτόν ο Alessandro Del Vecchio -ο τελευταίος ανέλαβε και την παραγωγή. Και ενώ πείθει γρήγορα για το γεγονός ότι είναι αξιόπιστος ερμηνευτής, δεν είναι σίγουρο ότι οι συγκεκριμένες συνθέσεις δεν ομοιάζουν με άλλες του ιταλού συνεργάτη του. Όχι πως σαμποτάρεται το ταλέντο του Robledo, αλλά οι συγκεκριμένες φόρμες μάλλον δεν καθιστούν αρκετά αναγνωρίσιμο το ύφος του, ειδικά τώρα που χρειάζεται να διαφοροποιηθεί ως σόλο καλλιτέχνης.

 

SEVEN SPIRES – “Gods Of Debauchery”
 Όπως και λανσάρεται, το τρίτο άλμπουμ του αμερικανικού κουαρτέτου ηχεί φιλόδοξο. Αρκούντως πομπώδες με εμπορεύσιμες απολήξεις, μοντέρνο, εκτενές χωρίς να χάνει τον δυναμισμό του, το περιεχόμενό του χαρακτηρίζεται από ποικιλία, προκειμένου και να αναδειχθεί η κατάρτιση των μουσικών. Πολλά φαίνεται να έχουν οργανωθεί γύρω από τα φωνητικά της Adrienne Cowan, οι αντρικές αγριάδες φαντάζουν μάλλον κοινότοπες. Συμφωνικό ή επιθετικό, το υλικό θα μπορούσε να ήταν λίγο πιο οικονομημένο, ένας περιορισμός από το ξεκίνημα της σύνθεσής του θα είχε εξυπηρετήσει την προεπιλογή και σύμπτυξη αρκετών ιδεών. Ελπιδοφόρο σχήμα, καλείται να διαχειριστεί με σύνεση τις αρετές του.

 

VEGA – “Anarchy And Unity”
 Αν υπάρχει κάποιο πολιτικό μήνυμα στον τίτλο, αυτό δεν φαίνεται να κυριαρχεί κατά την ακρόαση του έβδομου άλμπουμ του βρετανικού συγκροτήματος, δεν επανέρχεται με την επιμονή της επαναστατικότητας. Αντιθέτως, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι το περιεχόμενό του παραπέμπει σε πιο ευχάριστα πράγματα. Είναι σαφές προϊόν της πείρας των μελών του σχήματος, μελωδικό και δυναμικό, όπως το hard που παίζουν απαιτεί. Ακόμη κι αν θεωρήσει κανείς ότι είναι αυτό ακριβώς και μόνο, το γεγονός ότι εδώ θα ακούσει δώδεκα τραγούδια καθένα με τον δικό του χαρακτήρα αποτελεί την απόδειξη της λειτουργικότητας της ομάδας. Την εμπιστεύεστε πρόθυμα ξανά.