FRONTIERS RECORDS

Blue Öyster Cult, Magic Dance, Neil Morse, Palace, Persuader, Sculptor, Unruly Child, Vanden Plas!

 Η ποικιλία των νέων προτάσεων της εταιρείας είναι ο καλύτερος τρόπος για να εκτεθείτε και σε άλλα ενδιαφέροντα ακροάματα.

BLUE ÖYSTER CULT – “Live At Rock Of Ages Festival 2016”
Καθώς είναι αρκετές οι καταγεγραμμένες επί σκηνής εμφανίσεις του συγκροτήματος που κυκλοφορούν, δεχθείτε την άποψη ότι αυτή είναι μια από τις καλές του. Ίσως το πρόγραμμά των αγαπητών αυτών μουσικών να μην ήταν εκτενές, αλλά εσείς που τους δεν τους ακούτε για τα τρία πασίγνωστα τραγούδια τους ξέρετε ότι μπορούν να προσφέρουν απολαυστικές στιγμές, να αποδώσουν με τον αναγνωρίσιμο, ευχάριστο, ξεχωριστό και ενδιαφέροντα τρόπο τους. Αν πάλι είστε νεαρός ή δεν έχετε σαφή ιδέα για το ποιόν τους, μπορείτε να προσέξετε καλοπροαίρετα αυτή την εύηχη και αντιπροσωπευτική πρόταση. Εγγυημένο προϊόν.

 

MAGIC DANCE – “Remnants”
Ακόμη κι αν δεν ξέρετε ότι πίσω από αυτή την επωνυμία βρίσκεται ο Jon Siejka από τη Νέα Υόρκη, το νέο του άλμπουμ θα σας κάνει να ασχοληθείτε μαζί του με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Η μουσική του μπορεί να περιγραφεί ως συνδυασμός της ποπ των συνθεσάιζερ της δεκαετίας του ’80 με τον εμπορεύσιμο AOR δυναμισμό της ίδιας περιόδου. Μη βιαστείτε να υποθέσετε ότι θα πρόκειται για άλλη μια γραφικότητα, μια εκδήλωση ψευτορομαντικής διάθεσης. Αντιθέτως, ο συγκεκριμένος εφαρμόζει τον χρυσό κανόνα του ευσύνοπτου, εύληπτου, άμεσου, μελωδικού δυναμισμού και με τα ανάλογα ωραία φωνητικά κερδίζει τις εντυπώσεις. Σωστός.

 

NEAL MORSE – “Jesus Christ The Exorcist (Live At Morsefest 2018)”
Όπως διαπιστώνετε και από τον τίτλο του, το άλμπουμ αποτελεί καταγραφή της επί σκηνής μεταφοράς της προηγούμενης δισκογραφικής εργασίας του ικανού μουσικού. Είναι σίγουρο πως, είτε από θεολογικής είτε μουσικής άποψης, ενδιαφέρει κυρίως όσους συμμερίζονται τις αντίστοιχες θέσεις εκείνου, υπάρχουν, όμως, πλευρές αυτής της παραγωγής που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες. Η ευχέρειά του να οργανώνει μια τέτοια ιδέα στην ολότητά της και όχι απλώς να μοιράζει ρόλους αποκαλύπτει το βάθος της σύλληψης του άλμπουμ που προηγήθηκε. Δεν θα ήταν κακό να μελετήσετε, έστω και σιγά σιγά, το συγκεκριμένο υλικό.

 

PALACE – “Rock And Roll Radio”
Καθώς ο ιστότοπος χαρακτηρίζεται απολύτως από τον τίτλο του άλμπουμ, δεν μπορεί παρά να χαιρετίσει την επιλογή αυτή. Κι εσείς, όμως, που σας αρέσει το AOR που απηχεί τα συναρπαστικά χρώματα της δεκαετίας του ’80, θα βρείτε τα νέα τραγούδια του σουηδού τραγουδιστή και πολυπράγμονα μουσικού υποδειγματικά του είδους. Μπορεί ο ίδιος να τιτλοφορεί ένα κομμάτι του “She Is So Original” δίνοντας λαβή για περιπαικτικά σχόλια, αλλά το υλικό του δεν είναι γραφικό. Καλοφτιαγμένο, θετικό στα μηνύματά του, αποπνέει αισιοδοξία, απευθύνεται σε εκείνους που δεν έχουν πρόβλημα με το να ευθυμούν, να κρατούν νεανική διάθεση.

 

PERSUADER – “Necromancy”
Το συγκρότημα από τη Σουηδία επανέρχεται μετά από έξι χρόνια δισκογραφικής απουσίας με το πέμπτο του άλμπουμ και φιλοδοξεί να ανακτήσει το χαμένο έδαφος στο πεδίο του power. Ομάδα με σαφώς υπολογίσιμες ικανότητες, φαίνεται πως για την επανεκκίνησή της έδωσε μεγάλη σημασία την ορμητικότητα των συνθέσεων και τον στόμφο των φωνητικών. Δεν είναι σίγουρο ότι το νέο της υλικό θα βρει τον στόχο του, αφού κατά την ακρόαση του δίσκου φαίνεται να λείπει εκείνη η διακριτή ποικιλία που δεν θα εξαντλούσε τις εντυπώσεις. Αν πάλι σας φανατίζουν οι ηρωικές καταστάσεις, τότε ίσως η γνώμη σας να είναι διαφορετική.

 

SCULPTOR – “Untold Secrets”
Πέντε μουσικοί από τη Βραζιλία παρουσιάζουν το πρώτο τους άλμπουμ και κατά πάσα πιθανότητα θα ήθελαν να είχαν σχηματίσει το συγκρότημά τους κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90. Θα είχαν διακινήσει ένα ενδιαφέρον demo, θα εμφανίζονταν σε fanzine σχετικά με τον ατμοσφαιρικό, μελωδικό death ήχο της εποχής και θα επιζητούσαν ένα συμβόλαιο και κάποια από τις μικρές ακόμη δισκογραφικές εταιρείες της Ευρώπης. Σήμερα πάντως, ακούγοντας την εργασία τους, πέρα από τις επιρροές τους, δεν θα σας διαφύγει το γεγονός ότι αξίζει να επανέλθουν με βελτιωμένες, πρωτότυπες προτάσεις σε επίπεδο σύνθεσης. Κάνουν το αναγκαίο, διδακτικό βήμα.

 

UNRULY CHILD – “Our Glass House”
Δικαιολογημένα από το συγκεκριμένο συγκρότημα περιμένετε πάντοτε το καλύτερο, περιμένετε τα αποτελέσματα της αμερικανικής φινέτσας του hard που μπορούν να εγγυηθούν τα μέλη του. Και στο νέο άλμπουμ τους κάνουν επιλογές που αποδεικνύουν την ξεχωριστή ποιότητά τους ως οργανοπαικτών και συνθετών, δεν γίνονται κραυγαλέοι, αφήνουν την εμπειρία τους να αναδειχθεί. Θα μπορούσαν πάντως για τη συνολική εικόνα του δίσκου να είχαν περισσότερα τραγούδια σαν το “Poison Ivy”, να φανούν λίγο πιο τολμηροί, να σκεφθούν ότι μπορούν να απευθυνθούν και σε ένα νεαρότερο ακροατήριο χωρίς, φυσικά, να απωλέσουν την ταυτότητά τους. Συνεχίζετε, βεβαίως, να τους εκτιμάτε.

 

VANDEN PLAS – “The Ghost Experiment – Illumination”
Το φιλοπρόοδο γερμανικό συγκρότημα ολοκληρώνει την ιστορία που ξεκίνησε στο προηγούμενο άλμπουμ του και όσοι δηλώνετε συνεπείς ακροατές του θα θελήσετε να ακούσετε την κατάληξή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι δημιουργοί της την υποστήριξαν με τον δέοντα μουσικό τρόπο, ότι την εμπλούτισαν με τις ηχητικές και εκτελεστικές μανούβρες που θα την καθιστούσαν ενδιαφέρουσα, ότι οργάνωσαν μια άρτια παραγωγή. Ίσως οι ίδιοι να μη θέλησαν να κινηθούν πέρα από το αναγνωρίσιμο ύφος τους, να μη δοκίμασαν κάποια εκσυγχρονισμένη φόρμουλα, αυτό όμως αποτελεί και το εχέγγυο της όποιας πέρασης θα έχει η αξιόπιστη επωνυμία τους.