PITCH BLACK RECORDS

Airforce, Arrayan Path, Holy Dragons, Sinsid!

 Ακόμη κι αν έχετε άποψη για τη μαρμαροτεχνία, ενημερώνεστε για όλες τις νέες προτάσεις της εταιρείας.

AIRFORCE – “Strike Hard”
Το δεύτερο άλμπουμ της επαναδραστηριοποίησής τους είναι καλό, καλύτερο από κάποια που βγάζουν άλλοι της ίδιας σειράς στράτευσης με τους συγκεκριμένους βρετανούς. Με προσεγμένο ήχο και χωρίς τις υπερβολές της παρελθοντολαγνείας, στέκονται με εντιμότητα απέναντι στις επιρροές τους, δεν εκβιάζουν την προσοχή στο όνομα κάποιας αυθεντικότητας, προτείνουν μια ωραία εκδοχή του παλιού heavy. Υπό μια έννοια, ίσως βρίσκονται και οι ίδιοι σε καλύτερη μοίρα από τότε που κινούνταν στον απόηχο του NWOBHM. Τα φωνητικά θυμίζουν τον Dickinson ίσως λίγο περισσότερο από το επιθυμητό, αλλά αυτό δεν θα σας ενοχλήσει. Υλικό ισορροπημένο, γίνεται ευπρόσδεκτο, γιατί δεν στήθηκε εκβιαστικά.

 

ARRAYAN PATH – “The Marble Gates To Apeiron”
Αν πιστεύετε ότι οι μουσικοί που απαρτίζουν το κυπριακό συγκρότημα έχουν το ταλέντο να προσθέτουν με συνέπεια στο ρεπερτόριό τους τραγούδια αβίαστου μελωδικού δυναμισμού, ελάτε να μετρήσετε τα καινούρια αυτά. Για μια ακόμη φορά μένετε ικανοποιημένοι από όσα τους διαφοροποιούν από άλλους που κινούνται στους παρεμφερείς χώρους. Όταν μάλιστα συνδυάζουν τις αρετές τους στη σύνθεση με την ευθύτητα διακριτικά, το αποτέλεσμα υπογραμμίζει τον χαρακτήρα του σχήματος τους. Κατά τρόπο διαδικαστικό μεν, αλλά επιτυχή, η αξιοπιστία τους μπορεί να τους συστήνει σε νέο κοινό κρατώντας ικανοποιημένους κι εσάς. Ωραίο αυτό, λέγεται δημιουργικότητα κατά βούληση.

 

HOLY DRAGONS – “Unholy And Saints”
Ακούγοντας τον θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι είναι ο δίσκος που έπρεπε να βγει, ώστε ο επόμενος να είναι καλύτερος, όμως το συγκρότημα από το Καζακστάν έχει μακρά δισκογραφία. Το μοντέλο της κιθάρας στο εξώφυλλο είναι μερικώς επεξηγηματικό των επιρροών του, που συμπληρώνονται από το κλασικό heavy και το ευρωπαϊκό power. Αδύνατο σημείο και ρυθμιστικό των εντυπώσεων είναι τα φωνητικά, έστω κι αν υπάρχει η υποψία ότι η κιθαρίστρια τα ανέλαβε προκειμένου να προχωρήσουν τα πράγματα. Επειδή το σχήμα έχει την απαιτούμενη ωραία ενέργεια, κάποια στιγμή ίσως αλλάξει την οπτική του σε ζητήματα παραγωγής.

 

SINSID - “Enter The Gates”
Το παραδέχεστε ότι ο στόμφος μπορεί να είναι χαρακτηριστικό της ηρωικής μουσικής, ότι κάποια στιγμή χρειάζεστε την τονωτική επίδραση της φαντασιακής συντροφικής ή μοναχικής δράσης. Το συγκρότημα από τη Νορβηγία παρουσιάζει το δεύτερο άλμπουμ του και τα κομμάτια του ξεχειλίζουν από το παραπάνω χαρακτηριστικό. Καλοστημένο, περιπετειώδες, θα μπορούσε ο ενθουσιασμός που εμπνέει να ήταν μεγαλύτερος, φαίνεται, όμως, ότι τα μέλη του έβαλαν πάνω από την έμπνευση το ύφος. Όχι ότι δεν μπορείτε να αναπλάσετε εικόνες θάρρους και αυταπάρνησης, αλλά, αν πλέον είστε στα μετόπισθεν, μάλλον ξέρετε ότι το φρόνημα εξυψώνεται και με λυρικούς, μετρημένους τρόπους.