FRONTIERS RECORDS

Blue Oyster Cult, Electric Mob, House Of Lords, Magnus Karlsson's Free Fall, Paralydium, Smackbound, Vega!

 Καταξιωμένα και ανερχόμενα συγκροτήματα υπογράφουν τις νέες ενδιαφέρουσες προτάσεις της εταιρείας.

 

BLUE OYSTER CULT - “Curse Of The Hidden Mirror” & “iHeart Radio Theater N.Y.C. 2012”
Το πρώτο από τα παρουσιαζόμενα άλμπουμ ήταν το τελευταίο που το συγκρότημα ηχογράφησε σε στούντιο, το 2001. Αν θυμάστε, τότε πολλά μεγάλα ονόματα του παρελθόντος ένιωθαν την ανάγκη να τοποθετηθούν σε ένα νέο πλαίσιο που υποτίθεται ότι θα έθετε ο νέος αιώνας. Το αποτέλεσμα της εργασίας αυτής δεν ήταν αντάξιο της επωνυμίας του σχήματος και σήμερα που επανεκδίδεται σε βινύλιο λειτουργεί ως υπενθύμιση εκείνης της κατάστασης.
Το άλλο άλμπουμ αποτελεί καταγραφή της επετειακής για τα σαράντα χρόνια της ύπαρξης του συγκροτήματος εμφάνισής του ενώπιον διακοσίων ατόμων στις 17 Δεκεμβρίου του ’12. Φυσικά, εδώ βρίσκονται τραγούδια που δεν θα μπορούσαν να μην είχαν επιλεγεί για την περίσταση. Το σχήμα προβάλλει μεν την αναγνωρίσιμη φινέτσα του, αλλά η εμφάνισή του μάλλον δεν διαπνέεται από ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Δίσκος που ενδιαφέρει στους συλλέκτες της δισκογραφίας του.

 

ELECTRIC MOB - “Discharge”
Με όση ακρίβεια οι αναμνήσεις επιτρέπουν, αυτό το άλμπουμ θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει το ’92. Ήταν η εποχή που τα συγκροτήματα του hard αναζητούσαν τον τρόπο να συνδυάσουν τις μπότες της Δύσης με τα καρό πουκάμισα του Σηάτλ, επιλέγοντας να στραφούν στην αμερικανική παράδοση. Δεν δούλεψε πολύ αυτό. Απέναντι στο φανταχτερό, υπεραποδοτικό προηγούμενο, ο σκονισμένος ηλεκτρισμός με τα ψυχωμένα φωνητικά έδινε κάτι το όχι και πολύ πηγαίο. Αυτή πάντως είναι σήμερα η περίπτωση των τεσσάρων βραζιλιάνων που έφτιαξαν τον παρουσιαζόμενο δίσκο, για να δείξουν πόσο θα ήθελαν να περιόδευαν τότε με ένα φορτηγάκι χωρίς κλιματισμό.

 

HOUSE OF LORDS - “New World - New Eyes”
Αν προλάβατε με αφορμή τον τίτλο του δίσκου να ανησυχήσετε για το περιεχόμενό του, παρακαλείσθε να ηρεμήσετε. Ο James Christian και οι άξιοι σύντροφοί του δεν αποφάσισαν να αλλάξουν μουσική κατεύθυνση, αντιθέτως, μόλις ακούσετε το νέο υλικό τους, θα σκεφθείτε ότι έκαναν πολύ καλή δουλειά. Τα χαρακτηριστικά της ηχητικής τους φυσιογνωμίας εντοπίζονται εύκολα, οι συνθέσεις τους όμως φανερώνουν εκείνη την ωραία ικανότητα των δημιουργών που μπορούν να βάζουν το λεξιλόγιό τους σε νέες ιδέες. Πραγματικά ευχάριστα τα τραγούδια, καθιστούν περιττή κάθε ανάλυσή τους, αφού αποτελούν απαύγασμα εύστοχης εργασίας, προϊόντα θετικών κινήτρων.

 

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL – “We Are The Night”
Noora Louhimo, Tony Martin, Dino Jelusick, Ronnie Romero, Renan Zonta, Mike Andersson: Προφανώς κανένας από αυτούς τους τραγουδιστές δεν θα είχε αντίρρηση να συνδράμει τον σουηδό κιθαρίστα και συνθέτη στη νέα εργασία του προσωπικού του οχήματος. Όντας παραγωγικότατος ο ίδιος, υποθέτει κανείς ότι για το συγκεκριμένο άλμπουμ φύλαξε σαφώς αντιπροσωπευτικό του υλικό. Κι όμως, παρότι άρτιο τεχνικά, φαίνεται πως αυτό είτε δεν ήταν αρκετά καλό είτε εξαντλήθηκε στη φόρτιση που έφεραν οι ερμηνείες των προαναφερθέντων. Επειδή είναι δύσκολο να πιστέψετε ότι ο δημιουργός εδώ αστόχησε, φροντίστε να αποκτήσετε προσωπική άποψη επ’ αυτού.

 

PARALYDIUM - “Worlds Beyond”
Πέντε κύριοι από τη Στοκχόλμη παρουσιάζουν το πρώτο τους άλμπουμ, και δεδομένου του ότι μεταξύ αυτών εντοπίζονται δύο νυν και ένα πρώην μέλος των Dynazty το ενδιαφέρον θεωρείται δικαιολογημένο. Κινούνται στον χώρο του progressive με την άνεση του καλλιεργημένου στο ιδίωμα. Με ομολογημένη την επιρροή των Symphony X και των Dream Theater, αλλά και με γνώση των απόψεων των Pagan’s Mind και των Seventh Wonder, το υλικό τους είναι καλοφτιαγμένο, ευκρινές, οι ενορχηστρώσεις έχουν βάθος, είναι από πολλές απόψεις άνω του μέσου όρου. Ίσως πάντως να χρειαζόταν μια δόση αμεσότητας, ώστε κάπου να μην ακούγεται υπολογισμένο.

 

SMACKBOUND – “20/20”
Το παρουσιαζόμενο άλμπουμ αποτελεί φινλανδικό προϊόν, δείγμα του εξελιγμένου, μοντέρνου μετάλλου που μπορεί να παραχθεί από την υποδειγματική χώρα. Δημιουργοί του είναι η ικανή τραγουδίστρια Netta Laurenne, τρεις κύριοι με θητεία στους Wintersun και τους Tracedawn και ο Rolf Pilve των Stratovarius. Δεν είναι σίγουρο ότι το εξώφυλλο είναι εξυπηρετικό του περιεχομένου του δίσκου, ο τίτλος όμως μπορεί να ερμηνευθεί ως, επαληθευομένη, ένδειξη αυτοπεποίθησης. Τα τραγούδια της ομάδας φανερώνουν ποικιλία κατεύθυνσης, οι καλοί πάντως αυτοί μουσικοί θα μπορούσαν να δώσουν ένα πιο ευδιάκριτο στίγμα τώρα που ξεκινούν. Είναι αρκετά έξυπνοι για να κάνουν τους κατάλληλους ελιγμούς στη συνέχεια.

 

VEGA - “Grit Your Teeth”
Ο κροκόδειλος δέχεται την περιποίηση των δοντιών του και το μήνυμα του εξώφυλλου είναι πως το βρετανικό σεξτέτο επέστρεψε με ζόρικες διαθέσεις. Το νέο του άλμπουμ είναι πραγματικά αξιόλογο και δικαιολογημένα απαιτεί την προσοχή σας. Ακούγοντάς το θα μπορούσατε γρήγορα να ξεχωρίσετε το “Don’t Fool Yourself”, το “Consequence Of Having A Heart” ή το “This One Is For You”, υπάρχουν όμως ακόμη τραγούδια που επιδεικνύουν μια ωραία σοβαρή πλευρά του σχήματος. Μη φανταστείτε πως τα μέλη του αποφάσισαν να σας κουράσουν με βαθείς στοχασμούς, αλλά σίγουρα ακούγονται αποφασιστικοί και ανανεωμένοι. Θα τους βγει σε καλό.