DCODED

“Perceptual Isolation”

Θα συνιστούσε προχειρότητα το να χαρακτηρίσει κανείς το παρουσιαζόμενο άλμπουμ τυπικά progressive, και αυτό όχι γιατί απαραιτήτως ηχεί πρωτοποριακό. Είναι το δεύτερο πόνημα τριών κυρίων από τη Βαρκελώνη, οι οποίοι μάλλον εμπνέονται από τη λοξή αισθητική του fusion και κερδίζουν την προσοχή με την ευχάριστη λεπτότητα που αποπνέουν τα κομμάτια τους. Διαθέτουν λιτό ήχο, δε χρησιμοποιούν φωνητικά εκτός από κάποια γυναικεία για μια διασκευή στο “Teardrop” των Massive Attack -επιλογή που φανερώνει καλό γούστο. Συντονισμένοι στις προθέσεις τους, δεν ομφαλοσκοπούν, παραθέτουν τις ιδιαίτερες μελωδίες τους σε συνδυασμό με άλλες πιο ευθείες, εύληπτες και αυτό είναι καλό στοιχείο, φανερώνει ισορροπία. Δεν γίνονται επιδεικτικοί, αλλά, ως εκτελεστές, θα μπορούσαν να αυξήσουν τη μεταξύ τους διάδραση και τεχνικά να εμπλουτίσουν τις υπόλοιπες συχνότητες των ηχοτοπίων τους. Επίσης, έτσι θα μπορούσαν να καταστήσουν λίγο πιο διακριτό τον χαρακτήρα κάθε σύνθεσής τους. Αν γίνουν λίγο πιο εξωστρεφείς, πάλι θα παραμένουν ενδιαφέροντες, συμπαθείς.