Logo
Print this page

SLEASZY RIDER

SLEASZY RIDER

Blossom Death, Deviser, Greedy Capitalist, Nasty Ratz, Pleurisy, Revoltons, Tetractys!

Προσεγγίζετε με ενδιαφέρον τις νέες προτάσεις της ελληνικής εταιρείας.

BLOSSOM DEATH – “Mistaken”
Τα μέλη του αθηναϊκού κουαρτέτου επιχειρούν με το πρώτο τους EP να συνδυάσουν τις γοτθικές σκιές με την κάψα του αμερικανικού Νότου, δηλαδή να αναδείξουν εκείνη την κατάσταση που παλαιόθεν έκανε τους Ευρωπαίους να εμπνέονται από τους επίσης βραδείς ρυθμούς της ερήμου. Αξιοπρόσεκτη η πρόθεσή τους, πετυχαίνουν στα τρία τραγούδια που προσφέρουν να θολώσουν τα όρια των ειδών, ίσως επειδή τον τόνο δίνει η τραγουδίστρια Μαρίτα Μακαρονίδη. Προφανώς μπορούν να εξελίξουν την υπόθεση, να γίνουν πιο ενδιαφέροντες από συνθετική και ενορχηστρωτική άποψη. Μέλος δε του σχήματος είναι ο πρώην τραγουδιστής των Sorrowful Angels, Κώστας Κάτοικος. Ξεκίνησαν καλά.

 

DEVISER – “Transmission To Chaos”
Αν μελαγχολείτε με τη διαπίστωση ότι έχουν περάσει είκοσι ένα χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, ίσως και να σκέφτεστε ότι αυτό αποτέλεσε μια πιεσμένη ζαριά. Έπρεπε να επιβεβαιώσει το προφίλ της ανερχόμενης ομάδας, αυτή να συμπορευτεί με μία τάση αλλά και να αναδείξει την όποια μοναδικότητά της. Μάλλον δεν συνέβησαν όλα και στον ίδιο βαθμό λόγω μέσων, θυμάστε όμως ότι είχε ενδιαφέρουσες στιγμές, ότι τα πλήκτρα αρκούσαν για να αποκαλύψουν μια φιλόδοξη όσο και σκοτεινή άποψη. Σήμερα, με την προσθήκη τεσσάρων κομματιών από το demo του ’03, θυμάστε ότι υπήρξατε ενθαρρυντικοί.

 

GREEDY CAPITALIST - “Radical Denunciations”
Όπως αντιλαμβάνεστε από την επωνυμία του συγκροτήματος από την Γκουανταλαχάρα όσο και τον τίτλο του πρώτου του άλμπουμ, οι μουσικοί που το απαρτίζουν είναι ταγμένοι στον αγώνα για την ανατροπή των ανισοτήτων. Επιχειρηματολογούν πάνω σε death/thrash φόρμες, δεν πρωτοτυπούν, δεν αποφεύγουν κάποια συνήθη ολισθήματα της ορμητικότητας, έχουν όμως ήχο λιγότερο λερό από όσο ίσως περιμένατε να επιβάλλει η επαναστατικότητά τους. Επιδεικνύουν πάντως και κάποια ψήγματα μιας πιο αποστασιοποιημένης μουσικής στάσης και ίσως εδώ έχουν την ευκαιρία να επανεξετάσουν τη σκοπιμότητα του να συνεχίσουν την όχι και τόσο καλλιτεχνική δράση τους. Ευκαιρία να προσπεράσουν τη μετριότητα.

 

NASTY RATZ – “Second Chance?”
Σωστά, πρόκειται για το hard, glam, sleaze συγκρότημα από την Πράγα που είχε δώσει συνέντευξη στο Playboy της πατρίδας του. Επανέρχεται με το δεύτερο άλμπουμ του, κρίσιμο υπό μία έννοια, όπως και ο τίτλος του μαρτυρεί, καθώς ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Jake Widow χρειάστηκε στο μεσοδιάστημα να βρει νέους μουσικούς για να τον πλαισιώσουν. Εργασία που αποδεικνύει την εμπειρία που έχει κατακτηθεί, με εύστοχα φωνητικά, διακριτή τη σουηδική επιρροή γενικώς, αποτιμάται θετικά. Όταν μάλιστα οργανωθεί εκείνη η διάδραση που θα οδηγούσε τα μέλη του κουαρτέτου σε πηγαίες συνθέσεις, τα πράγματα μπορούν χωρίς στρες να εξελιχθούν καλύτερα.

 

PLEURISY – “Onwards To The Sacrilege (The Demo-nic Years)”
Το ολλανδικό συγκρότημα διέγραψε κατά τη δεκαετία του ’90 πορεία χαρακτηριστική τόσο εκείνης όσο και του ιδιώματος εντός του οποίου κινήθηκε. Το death που παρήγαγε είχε τον συνήθη για την εποχή υπόγειο ήχο αλλά φροντισμένο, τα μέλη όμως του σχήματος ήταν ως εκτελεστές καλύτεροι από διάφορους που διεκδίκησαν την προσοχή του ίδιου κοινού. Οι δε ιδέες τους ήταν πληθωρικές με τον τρόπο που η νεότητα επιζητά τη διάκριση και όλα αυτά αποδεικνύονται με την παρουσιαζόμενη συλλογική κυκλοφορία των τριών demo του οργανωμένου σχήματος. Μια ωραία ευκαιρία να παρατηρήσετε ξανά το αξιόμαχό του.

 

REVOLTONS – “Underwater Bells Pt.2: October 9th 1963 – Act 1”
Οκτώ χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική του παρουσία, το καλό, προοδευτικού δυναμισμού ιταλικό συγκρότημα επανέρχεται με το πέμπτο του άλμπουμ. Όπως όμως φαίνεται από την έκταση του τίτλου, η ανάπτυξη του θέματος και των προθέσεων των μουσικών δεν χαρακτηρίζεται από αμεσότητα· η αφήγηση επιβλήθηκε της σύνθεσης, οι μουσικές ιδέες έγιναν υπόκρουση των γεγονότων. Είναι αμφισβητήσιμο το αν τα τραγούδια διαθέτουν την αυτονομία που θα εξασφάλιζε τη λειτουργικότητα του δίσκου, τη γρήγορη πέραση που απαιτείται για μια πρώτη καλή εντύπωση όσο και για τη διαδοχή κάθε επόμενης. Φιλόδοξο εγχείρημα, ανοικονόμητης όμως διάρθρωσης.

 

TETRACTYS – “Tribal”
Προετοιμασμένοι και οργανωμένοι ακούγονται οι πέντε νεαροί αθηναίοι στο πρώτο τους άλμπουμ και αυτό είναι θετικό, γιατί δεν δίνουν δικαίωμα για συγκαταβατικές εκτιμήσεις. Αν η επωνυμία τους παραπέμπει στα μαθηματικά και τα μοτίβα που προκύπτουν, ο γενικός τίτλος της εργασίας τους μάλλον υπενθυμίζει την μακραίωνη σήμανση μέσω ήχων κάθε κοινωνικού γεγονότος. Με άλλα λόγια, ακούγονται αρκετά λοξοί ώστε να μη χάνεται ο εκσυγχρονισμένος death παλμός τους. Εφαρμόζουν σωστά όσα πολλά φέρουν ως επιρροές, επιζητούν την αναγνώριση στο πλαίσιο της μοντέρνας αγριότητας, θεμιτό όμως θα ήταν να περιορίσουν τις τυπικές αγριάδες, ιδίως στα φωνητικά. Σαββίδης και Μελετέας τους βοήθησαν.

(c) flightofpegasus.gr